18 Αυγ 2017

Άμαχοι και παιδιά θύματα των αμερικανικών βομβαρδισμών στη Ράκα

Συνολικά 59 άμαχους νεκρούς , ανάμεσά τους 21 παιδιά, άφησαν πίσω τους οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε συνοικίες της Ράκα που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους και θεωρείται προπύργιο του στη βόρεια Συρία.
Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί ξεκίνησαν την περασμένη Δευτέρα, ενώ σύμφωνα με μια ΜΚΟ που βρίσκεται στην πόλη η ανάσυρση πτωμάτων από τα ερείπια συνεχίζεται.
Στη Ράκα υπάρχουν από 10.000 ως 25.000 κάτοικοι που παραμένουν παγιδευμένοι σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
«Η κατάσταση δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τις γυναίκες, τα παιδιά και τους άμαχους, οι οποίοι βρίσκονται σε διασταυρούμενα πυρά» ανέφερε σήμερα ο Γιαν Έγκελαντ, επικεφαλής της ομάδας εργασίας για τη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στη Γενεύη.
Οι μάχες για τον έλεγχο της Ράκας συνεχίζονται και σήμερα με κύριο μέτωπο στην Παλιά Πόλη, ενώ σύμφωνα με το αντικυβερνητικό Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» που συνεργάζονται με τους Αμερικάνους ελέγχουν το 70% της έκτασής της.

17 Αυγ 2017

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ Πώς η Ολλανδία νομιμοποιεί την παιδεραστία



Πριν από ένα χρόνο περίπου, η ένωση Martijn, η ήδη διαβόητη οργάνωση των Ολλανδών παιδεραστών, τέθηκε εκτός νόμου με δικαστική απόφαση. Εφέτος όμως, η Martijn δικαιώθηκε: Το εφετείο της περιφέρειας Αρνχεμ-Λεεουβάρντεν, απεφάνθη ότι η Martijn πρεσβεύει μεν αντιλήψεις που αντίκεινται στα χρηστά ήθη της ολλανδικής κοινωνίας, αλλά δεν αποτελεί άμεση απειλή για την ασφάλειά της. Επομένως, η διαταγή για την άμεση διάλυσή της αναιρείται, κάτι που επιτρέπει αυτομάτως στα μέλη της να εξακολουθήσουν το «διαφωτιστικό» τους έργο.

Παρόλο που η κατακραυγή εναντίον τους φτάνει στα όρια της αυτοδικίας από απλούς πολίτες, τα πρωτοπαλίκαρα της Martijn τυπικά δικαιούνται να κηρύττουν την απελευθέρωση των σεξουαλικών σχέσεων ανάμεσα σε ενηλίκους και παιδιά -με ένα, τυπικό μάλλον, ελάχιστο όριο ηλικίας τα 12 έτη.

Ασχέτως εάν ο πρόεδρός της, Αντ φαν ντεν Μπεργκ είναι στη φυλακή για κατοχή και διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας, η υπόληψη της Martijn αποκαταστάθηκε από την ολλανδική δικαιοσύνη. Το βασικό επιχείρημα των εφετών που ανέτρεψαν την πρωτόδικη απόφαση εις βάρος της παιδοφιλικής οργάνωσης, ήταν ότι «η ολλανδική κοινωνία είναι σε θέση να προστατεύσει τον εαυτό της από κινδύνους όπως η παιδεραστία».

Ωστόσο, το τι μπορεί να κάνει η ολλανδική κοινωνία δεν φαίνεται μόνο από την ευνοϊκή στάση ενός δικαστηρίου απέναντι στη Martijn αλλά και από τα στοιχεία που δημοσιεύει το Ολλανδικό Ινστιτούτο Νεότητας: Σύμφωνα με τη μελέτη ΝPM-2005 τα κακοποιημένα παιδιά ηλικίας 0-18 ετών υπολογίζονται σε 107.200. Ο αριθμός αφορά, προφανώς, στο έτος 2005 όταν και διενεργήθηκε η συγκεκριμένη έρευνα στο σύνολο της χώρας, όμως πρόσφατα στοιχεία που παρουσιάζει ο ίδιος φορέας μαρτυρούν ότι οι καταγγελίες για ενδεχόμενη κακοποίηση παιδιών έχουν αυξηθεί κατά 75% τα τελευταία χρόνια. Το Ολλανδικό Ινστιτούτο Νεότητας παραδέχεται με λύπη του επίσης ότι το ποσοστό των παιδιών που χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας οποιασδήποτε μορφής κακοποίησης είναι υψηλότερο στην Ολλανδία από πολλές άλλες χώρες του ΟΟΣΑ.

Μας προστατεύουν φίλε

Αν κάποιοι πιστεύουν πως οι αγαστές σχέσεις των νεοναζί με την αστυνομία είναι ελληνικό φαινόμενο, μπορούν να παρακολουθήσουν το παρακάτω βίντεο που ανέβασε το μέσο εναλλακτικής πληροφόρησης “unicorn riot”. Σε αυτό, φαίνεται καθαρά η υψηλή προστασία που απο-λαμβάνουν από τις αστυνομικές αρχές οι οπλισμένοι κι οργανωμένοι φασίστες που συγκεντρώθηκαν στο Σάρλοτσβιλ κι επιτέθηκαν στην αντιδιαδήλωση. Η κορύφωση όμως έρχεται στο τέλος, όπου ενώ αποχωρούν σε παράταξη, πάντα υπό αστυνομική προστασία, ένα φασιστοειδές παχύδερμο, που έχει χτυπήσει τατουάζ σβάστικα στο στήθος του (εκτός κι αν είναι και αυτό καποιο… αρχαιοελληνικό σύμβολο), τα βάζει με τους αστυνομικούς, που σώζουν τους μαύρους, τους μετανάστες και τα αποβράσματα!
Μέχρι κι ένας ομοϊδεάτης του δεν αντέχει τη χοντροκομμένη παραποίηση της πραγματικότητας και τον επαναφέρει στη θέση του, με αφοπλιστική ειλικρίνεια:
-Μας προστατεύουν φίλε!

Την ίδια στιγμή, στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια ιδιότυπη “μάχη” γύρω από τα αγάλματα του Εμφυλίου Πολέμου που απεικονίζουν Στρατηγούς και στρατιώτες των Νοτίων (που υποστήριζαν το θεσμό της δουλείας). Οι αρχές της Βαλτιμόρης απομάκρυναν νύχτα τα αγάλματα δύο στρατηγών των Νοτίων, για να αποφύγουν αντίστοιχες σκηνές με το Σάρλοτσβιλ, ενώ στη Βόρεια Καρολίνα αντιφασίστες διαδηλωτές, φωνάζοντας συνθήματα κατά του Τραμπ και της Κου Κλουξ Κλαν, πέρασαν θηλιά σε ένα άγαλμα που αναπαριστούσε ένα στρατιώτη των Νοτίων και τραβώντας το με σχοινιά, το γκρέμισαν, σε μια συμβολική κίνηση ενάντια στην έξαρση του ρατσισμού και του νεοναζισμού.
Μας προστατεύουν φίλε

Ο μονόδρομος της συνεργασίας των εργοδοτών με τους εργαζόμενους…

        

«Μονόδρομος η συνεργασία εργοδοτών – εργαζομένων» είναι ο τίτλος άρθρου στην «Καθημερινή», που υπογράφει στέλεχος του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου. Γράφει ανάμεσα σε άλλα: «(…) Συζητώντας με πρέσβη χώρας της Ευρωζώνης για το πώς θα βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και για το πώς τα έχουν καταφέρει στη χώρα του (…) ανέφερε ότι ένα από αυτά που έχουν κατορθώσει είναι η εμπέδωση κλίματος συνεργασίας μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων (…) αυτό αποτελεί σημαντική παράμετρο που καθορίζει την κοινωνική συνοχή, την εργασιακή ειρήνη κι αυτό βοηθά στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και στον μακροχρόνιο χαρακτήρα των επενδύσεων (…) Η συζήτηση μεταξύ εργαζομένων και εργοδοτών πρέπει να ξεκινά με το πώς θα εμπεδωθεί η συνεργασία για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, πώς θα μεγεθυνθεί η πίτα και πώς θα μοιραστεί δίκαια κι όχι να εξαντλείται σε απαρχαιωμένες ιδεοληπτικές διαφορές που δημιουργούν συγκρουσιακές λογικές».
Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι εργατικοί αγώνες και οι διεκδικήσεις παρουσιάζονται ως «ιδεοληψία», ενώ θεωρείται αναχρονισμός η πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες του λαού, η ικανοποίηση των οποίων απαιτεί σύγκρουση και όχι συναίνεση με το κεφάλαιο και την πολιτική που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του. Το γεγονός, εξάλλου, ότι η «δίκαιη ανάπτυξη» σερβίρεται περίπου ως …έπαθλο της ταξικής συνεργασίας, επαληθεύει ότι η κυβέρνηση «ξεπατικώνει» από τα κιτάπια των εργοδοτών ακόμα και τους όρους που χρησιμοποιεί στην προπαγάνδα της…


Μεγάλη σήμερα γιορτή για την Φασιστική Αυγή!

        


Σαν σήμερα οι πολιτικοί πρόγονοι της Φασιστικής Αυγής, οι Ναζί κατακτητές μαζί με τους ταγματασφαλίτες συνεργάτες τους, το 1944 μακέλεψαν την Κοκκινιά! Όχι ότι χθες ήταν μικρότερη γιορτή για τους απογόνους των Ναζίδων και των ταγματασφαλιτών αφού σαν χθες το 1943 οι πρόγονοί τους σφάγιασαν το Κομμένο της Άρτας, αλλά όπως και να το κάνεις άλλη αίγλη έχει η Κοκκινιά για τους προδότες!
Βέβαια όπως μας μαθαίνουν κάποιοι σύγχρονοι «ιστορικοί», οπαδοί του δοσιλογισμού, οι δοσίλογοι και ταγματασφαλίτες περνούσαν με την πλευρά των Γερμανών για να γλιτώσουν από τους κομμουνιστές, γιατί κατά την Γερμανική κατοχή αυτοί που πέθαιναν τον Ελληνικό λαό από την πείνα, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις δεν ήταν οι κατακτητές αλλά οι κομμουνιστές! Οι ιστορικοί, που είναι οπαδοί του δοσιλογισμού, μαζί με τους πολιτικούς απογόνους των ταγματασφαλιτών προπαγανδίζουν ότι οι Γερμανοί ήρθαν στην κατοχή σαν φίλοι μας θέλοντας το καλό μας και ότι έκαναν δεν θα το έκαναν αν δεν αντιστέκονταν οι κομμουνιστές! Οι σύγχρονοι «ιστορικοί» που είναι οπαδοί και απολογητές του δοσιλογισμού, δεν νομιμοποιούν μόνο τα τάγματα ασφαλείας και την δράση τους, αλλά νομιμοποιούν και τα σύγχρονα τάγματα εφόδου της Φασιστικής Αυγής!
Είναι κρίμα βέβαια που οι πολιτικοί απόγονοι των Ράλληδων και των Μπουραντάδων είναι δειλοί και δεν τολμούν να γιορτάσουν δημοσίως όλες αυτές τις μεγάλες σφαγές που έκαναν οι πρόγονοί τους στην Κοκκινιά, στην Καισαριανή, στο Κομμένο, στο Μεσόβουνο, στους Πύργους, στον Χορτιάτη, στο Δίστομο, στην Κάνδανο, στα Καλάβρυτα και σε πολλές άλλες μαρτυρικές πόλεις! Ίσως να περιμένουν οι νεοΝαζίδες να τους δώσει ο λαός το 20% ή το 30% για να αρχίσουν να γιορτάζουν τις σφαγές που έκαναν οι πρόγονοι τους συνεργάτες των Γερμανών, στήνοντας ομαδικές σφαγές για να τιμήσουν την δράση των Ναζίδων πολιτικών τους προγόνων!
Ημέρα μνήμης της ηρωικής εργατομάνας Κοκκινιάς σήμερα, ημέρα μνήμης του ηρωικού Κομμένου χθες και ο λαός πρέπει να βάλει καλά στο μυαλό του ότι για να μην ζήσει ποτέ ξανά «Κοκκινιές» και «Κομμένα» πρέπει να τσακίσει τον φασισμό αφού από μόνος του δεν πρόκειται να πεθάνει και πρέπει να τον τσακίσει μαζί με την μήτρα που τον γεννάει, μαζί με τον καπιταλισμό, για να μην εμφανιστεί ποτέ ξανά πάνω στη γη!

Χαρίδημος Πένσας

ΤΟΥΡΚΙΑ Ανακινεί θέμα κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου



Εντός ΝΑΤΟικού πλαισίου και στο φόντο οξυμένων ανταγωνισμών ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο για τις πηγές και τους δρόμους της Ενέργειας



Για κυριότητα ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο που «δεν έχουν καθοριστεί με μια διεθνή ισχύουσα συνθήκη μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας» έκανε λόγο ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας, Μ. Τσαβούσογλου
Associated Press
Για κυριότητα ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο που «δεν έχουν καθοριστεί με μια διεθνή ισχύουσα συνθήκη μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας» έκανε λόγο ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας, Μ. Τσαβούσογλου
Συνεχίζει η τουρκική αστική τάξη την υπενθύμιση των πάγιων επιδιώξεών της στο Αιγαίο, εντός πάντα ΝΑΤΟικού πλαισίου, στο μοτίβο γενικευμένων ενδοαστικών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, πάνω στις πηγές και τους δρόμους της Ενέργειας.
Συγκεκριμένα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Μ. Τσαβούσογλου, απαντώντας σε κοινοβουλευτική επερώτηση - «πάσα» για τα «νησιά στο Αιγαίο», την οποία έκανε ο βουλευτής Αττάλειας του CHP Νιαζί Νεφί Καρά, ξανάβαλε θέμα κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου και μη καθορισμού των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με την τουρκική έκδοση της ιστοσελίδας του ειδησεογραφικού πρακτορείου «Sputnik», η ερώτηση του βουλευτή φέρεται να έχει ως εξής: «Είναι σωστό να είναι ανοιχτή για τους τουρίστες η Ψέριμος, που ανήκει στα Μούγλα (σ.σ. πόλη της ΝΔ Τουρκίας) και τελεί υπό ελληνική κατάληψη; Το γεγονός ότι ένα νησί, το οποίο βρίσκεται στα τουρκικά χωρικά ύδατα, είναι ανοιχτό από την ελληνική κυβέρνηση στους τουρίστες, σε ποια συνθήκη βασίζεται; Ποια είναι τα βήματα τα οποία σκέφτεται να κάνει η κυβέρνηση απέναντι σε αυτήν την κατάληψη και την τουριστική πολιτική; Εχει επιδοθεί οποιαδήποτε ρηματική διακοίνωση στην Ελλάδα;».
Επιπλέον, ο βουλευτής του CHP ζήτησε να μάθει εάν αληθεύουν οι ισχυρισμοί ότι η Ελλάδα δημιούργησε αιολικά και ηλιακά πάρκα στα νησιά Λέβιθα («Koc baba») και Κίναρο («Ardiccik»).
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Τσαβούσογλου απάντησε ότι μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας υπάρχουν μια σειρά ζητημάτων στο Αιγαίο που συνδέονται μεταξύ τους και προσέθεσε: «Μεταξύ των εν λόγω ζητημάτων είναι η κυριότητα ορισμένων νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο και το γεγονός ότι δεν έχουν καθορισθεί με μια διεθνή ισχύουσα συνθήκη μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας θαλάσσια σύνορα, που συνδέεται με αυτή (την κυριότητα)».
Τα κύρια διεθνή έγγραφα αναφορικά με την κυριότητα των νησιών στο Αιγαίο είναι η Συνθήκη της Λοζάνης του 1923 και η Συνθήκη του Παρισιού του 1947, ανέφερε ο Τούρκος ΥΠΕΞ και πρόσθεσε ότι οι Συνθήκες αυτές περιέχουν λεπτομερείς διατάξεις για την κυριαρχία των νησιών και την αποστρατιωτικοποίησή τους. Από την άποψη αυτή, το ζήτημα είναι νομικό, που σχετίζεται με την ερμηνεία των σχετικών άρθρων των εν λόγω Συνθηκών, συμπλήρωσε και συνέχισε ως εξής:
«Οπως είναι γνωστό, τα ζητήματα στο Αιγαίο συζητούνται στο πλαίσιο των υφισταμένων διαύλων διαλόγου μεταξύ της Ελλάδας και ημών. Η χώρα μας επιθυμεί να βρεθεί μια δίκαιη λύση για το σύνολο των προβλημάτων αυτών, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου, λαμβάνοντας υπόψη τα θεμελιώδη δικαιώματα και συμφέροντα της χώρας μας και μέσω του διαλόγου.
Ως προς τη λύση στα προβλήματα στο Αιγαίο, δεν υπήρξε καμία απολύτως αλλαγή στην πολιτική που ακολουθείται από την πρώτη στιγμή που προέκυψαν τα εν λόγω ζητήματα. Η χώρα μας έχει γνωστοποιήσει τις θέσεις της για όλα τα ζητήματα στο Αιγαίο, μεταξύ των οποίων και το συγκεκριμένο, και για τη λύση τους, με διάφορες ανακοινώσεις του υπουργείου μας από το 1996 έως και σήμερα και κοινοποίησε στην κοινή γνώμη ότι δεν θα αποδεχθούμε την δημιουργία από την Ελλάδα ενδεχομένων de facto καταστάσεων για το καθεστώς των αμφιλεγόμενων γεωγραφικών σχηματισμών και, σε περίπτωση απόπειρας, αυτές (οι καταστάσεις) δεν θα επιφέρουν αποτέλεσμα από νομικής πλευράς. Πέραν των ανακοινώσεων αυτών, μεταφέρουμε τις θέσεις μας για το ζήτημα στις ελληνικές αρχές, σε κάθε επίπεδο, και επιπλέον κοινοποιούνται από το υπουργείο μας και ρηματικές διακοινώσεις που αποτυπώνουν γραπτώς τη θέση μας».
Η ελληνική κυβέρνηση
Απαντώντας, εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, στο γνωστό μοτίβο του «εφησυχασμού» και της συγκάλυψης του πλαισίου των ανταγωνισμών που συμμετέχει με τα «μπούνια» η ελληνική κυβέρνηση και εντός του οποίου αναπαράγονται οι αξιώσεις της τουρκικής αστικής τάξης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δ. Τζανακόπουλος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Real fm», είπε ότι «αυτές είναι απόψεις οι οποίες είναι ακραίες, είναι απόψεις οι οποίες δεν βοηθάνε στο κλίμα εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, το οποίο εμείς θέλουμε να εμπεδωθεί».
Συνέχισε: «Και θαλάσσια σύνορα υπάρχουν και διεθνείς συνθήκες οι οποίες ορίζουν και νομικά και τελεσίδικα όλα αυτά τα ζητήματα. Βεβαίως η Τουρκία, κατά την προσφιλή της τακτική, αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες, αμφισβητεί νομικά κεκτημένα, όμως από τη δική μας πλευρά δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψουμε καμία τέτοια αμφισβήτηση ούτε των διεθνών συνθηκών, αλλά ούτε και των ελληνικών συνόρων. Η δική μας προσπάθεια είναι πάντοτε σε ένα κλίμα συνεννόησης και σε ένα κλίμα διαλόγου να προσπαθούμε να επιλύουμε όποια ζητήματα τίθενται, χωρίς όμως να αποδεχόμαστε την αμφισβήτηση νομικών τετελεσμένων αλλά και διεθνών συνθηκών».
Καταγγελία ΥΠΕΞ για ΠΓΔΜ
Να καταγραφεί ότι προβλήματα σημειώνονται και με τα Σκόπια, ενόψει και της «κινητικότητας» που καταγράφεται για το άνοιγμα ξανά του ονοματολογικού και όσων συνδέονται με το ζήτημα, καθώς με ανακοίνωσή του το ΥΠΕΞ καταγγέλλει τη συμμετοχή του γενικού προξένου της ΠΓΔΜ στο Τορόντο, Jovica Palacevski, σε αλυτρωτική εκδήλωση με την οποία, όπως αναφέρει στην ανακοίνωση, παραβιάζεται για άλλη μία φορά από την ΠΓΔΜ η Ενδιάμεση Συμφωνία που επιτάσσει την αποχή από κάθε ενέργεια υποστήριξης εδαφικών διεκδικήσεων.
Στην εκδήλωση αυτή, διευκρινίζει το ΥΠΕΞ, ο Palacevski απηύθυνε χαιρετισμό σε εξέδρα με φόντο αλυτρωτικά σύμβολα και χάρτη της ΠΓΔΜ, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται ελληνικά εδάφη.
Προσθέτει: «Η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ δηλώνει ότι θέλει να γίνει μία νέα αρχή στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Ωστόσο, παρά τις αλλαγές προσώπων, φαίνεται ότι ο αλυτρωτισμός εξακολουθεί να παραμένει η κυρίαρχη κρατική ιδεολογία και η καθημερινή πολιτική πρακτική στη γειτονική χώρα. Η εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού, ο σεβασμός των συνόρων και η έμπρακτη τήρηση των αρχών της καλής γειτονίας αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την ευόδωση των ευρωατλαντικών φιλοδοξιών της ΠΓΔΜ», καταλήγει το ΥΠΕΞ, με την εγχώρια αστική τάξη να κρατά πάντα σαν μοχλό πίεσης προς την αντίστοιχη σκοπιανή ότι δεν θα στηρίξει τις φιλοδοξίες της για ένταξη στους ευρωατλαντικούς μηχανισμούς.
Στο φόντο ανταγωνισμών
Ολα τα παραπάνω, βέβαια, εξελίσσονται στο έδαφος και των μαινόμενων ανταγωνισμών για τους διαύλους της Ενέργειας και της Διαμετακόμισης, όπου διαφαίνεται και το εύθραυστο των αξόνων και τριγώνων «συνεργασίας» που στήνει η ντόπια αστική τάξη με άλλα κεφάλαια της Ανατολικής Μεσογείου.
Π.χ. με βάση αναφορά που έφτασε πριν μερικές μέρες στο ελληνικό ΥΠΕΞ από την ελληνική πρεσβεία στο Κάιρο, η κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην εισαγωγή και διανομή φυσικού αερίου που αποφάσισε η αιγυπτιακή κυβέρνηση (θα επιτρέπει σε εμπορικές εταιρείες, κατόπιν λήψης έγκρισης από τις κρατικές αρχές, να εισάγουν και διανέμουν αέριο σε μη οικιακούς χρήστες, κάνοντας χρήση των υφιστάμενων κρατικών υποδομών), «ερμηνεύεται ως προσπάθεια προσέλκυσης ιδιωτικών συμφερόντων και επενδύσεων στον κλάδο, με πρώτιστο στόχο να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις της αγοράς σε αέριο» και επίσης «ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο για πραγματοποίηση εισαγωγών αερίου από τα κοιτάσματα του Ισραήλ από τον ιδιωτικό τομέα. Επιπλέον, παρέχει στην Αίγυπτο αφενός τη δυνατότητα να πλησιάσει τον στόχο της κάλυψης των αναγκών της ζήτησης και της αυτάρκειας, και αφετέρου συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι χωρών όπως η Τουρκία και η Κύπρος, όσον αφορά την φιλοδοξία της να καταστεί περιφερειακός διαμετακομιστικός κόμβος για το φυσικό αέριο».
Σύμφωνα με την αναφορά της ελληνικής πρεσβείας, η αιγυπτιακή κρατική εταιρεία αερίου (EGAS) έχει χορηγήσει προκαταρκτικές εγκρίσεις σε 3 εταιρείες για την εισαγωγή και την πώληση φυσικού αερίου στη χώρα, ενώ λέγεται ότι 4 ακόμη επιχειρηματικοί όμιλοι βρίσκονται σε διαδικασία υποβολής αιτήσεων για λήψη ανάλογων προκαταρκτικών εγκρίσεων.

Δύο χρόνια από το 3ο μνημόνιο...


Στις 14 Αυγούστου συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την ψήφιση του 3ου στη σειρά μνημονίου που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με τη σύμφωνη γνώμη και την υπερψήφισή του και από άλλα κόμματα της αστικής διαχείρισης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι). Η νέα αντιλαϊκή συμφωνία ήρθε να πατήσει πάνω στα προηγούμενα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους, διατηρώντας «μέχρι κεραίας» το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων και βέβαια να τα πολλαπλασιάσει, στην προοπτική της ανάκαμψης της καπιταλιστικής κερδοφορίας στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Το έδαφος είχε στρωθεί ήδη από την «πρώτη φορά αριστερά», με «σταθμό» τη συμφωνία στο Γιούρογκρουπ της 20ής Φλεβάρη 2015, όπου μπήκαν τα «θεμέλια» της αντιλαϊκής κλιμάκωσης, των επόμενων συμφωνιών και μέτρων, που είχαν προδιαγραφεί στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης προς όφελος και για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων. Σ' αυτό το φόντο, η δήθεν «αντιπρόταση» που παρουσίασε η κυβέρνηση στο πλαίσιο του δημοψηφίσματος, όπως είχε αναδείξει από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ, αποτέλεσε άλλοθι για την ίδια και ταυτόχρονα μια καλοστημένη παγίδα, προκειμένου να συνταχθεί ο λαός με τη μια ή την άλλη «συνταγή» της αστικής διαχείρισης, να εγκλωβιστεί σε ψευτοδιλήμματα και εκβιασμούς και τελικά να «καταπιεί» ευκολότερα το 3ο μνημόνιο.
***
Η συνέχεια είναι γνωστή. Τα «έργα και οι ημέρες» της σημερινής κυβέρνησης, όπως και όλων των προηγούμενων, σφραγίζονται από την κατακρεούργηση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, με αλλεπάλληλα χτυπήματα σε μισθούς, συντάξεις, στα κονδύλια για την Πρόνοια, την απογείωση της φοροληστείας, στο πλαίσιο της «δημοσιονομικής προσαρμογής» και της «υπερπαραγωγής» των ματωμένων πλεονασμάτων σε βάθος χρόνου. Την ίδια ώρα, ο πυρήνας της αντιλαϊκής διαπραγμάτευσης, που βέβαια συνεχίζεται, εντάσσεται στη στρατηγική για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων. Ετσι, η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προκάτοχοί της, έχει να επιδείξει αποφασιστικό έργο σε ό,τι αφορά την κλιμάκωση των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων, του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων, των «απελευθερώσεων» με βάση και τις γενικότερες κατευθύνσεις και οδηγίες της ΕΕ, για την εφαρμογή μέτρων που θα τονώσουν την «ανταγωνιστικότητα» της οικονομίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΣΕΒ, την ώρα που ψηφιζόταν το 3ο μνημόνιο, σημείωνε με έμφαση ότι «μία βασική προϋπόθεση είναι να μπορέσουμε να έχουμε έναν οδικό χάρτη για το πού θα πάμε και ο οδικός χάρτης αυτή τη στιγμή είναι μόνο το μνημόνιο, απ' όσο έχει συμφωνηθεί μεταξύ των εταίρων και της κυβέρνησης».
***
Βέβαια, η ψήφιση του 3ου μνημονίου, όπως άλλωστε έχει αποδειχτεί σήμερα και στην πράξη, αποτέλεσε έναν ακόμη κρίκο στην ίδια αλυσίδα. Τα αρχικά προβλεπόμενα μέτρα πολλαπλασιάστηκαν στη συνέχεια στο πλαίσιο των «αξιολογήσεων», ενώ έπεται συνέχεια με τη 3η «αξιολόγηση» που θα ξεκινήσει τον Οκτώβρη. Στην πρώτη γραμμή της επίθεσης που θα ακολουθήσει, βρίσκονται τα επιδόματα Πρόνοιας, τα νέα χτυπήματα στα Εργασιακά, η «μεταρρύθμιση» των παροχών αναπηρίας, το νέο «κούρεμα» στο ΕΚΑΣ για όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους, με κατεύθυνση βέβαια την πλήρη κατάργησή του από το 2019 κ.ά. Ταυτόχρονα και παράλληλα, η προοπτική της διατηρήσιμης διεξόδου του ελληνικού κράτους για φρέσκα δάνεια από τις διεθνείς χρηματαγορές και η επίτευξη σχετικά σταθερών ρυθμών ανάκαμψης για τους επιχειρηματικούς ομίλους έχουν όρο και προϋπόθεση τη μονιμοποίηση και την επέκταση των αντιλαϊκών μέτρων, με φόντο την άρση της επιχειρηματικής «αβεβαιότητας», τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος και την προσέλκυση νέων κερδοφόρων για το κεφάλαιο επενδύσεων.
***
Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα της διαχείρισης του ελληνικού κρατικού χρέους αποδείχνεται βασικός μοχλός για την επιτάχυνση των αντιλαϊκών διεργασιών και μάλιστα σε ορίζοντα πολλών δεκαετιών, μέχρι το 2060, όπως άλλωστε προβλέπεται και από τη σχετική απόφαση - συμφωνία, στο Γιούρογκρουπ της 15ης Ιούνη 2017, σχετικά με το κλείσιμο της 2ης «αξιολόγησης». Σε κάθε περίπτωση, η «κανονικότητα» του κεφαλαίου θα απαιτεί διαδοχικά αντιλαϊκά μέτρα και παρεμβάσεις, είτε σε φάση στασιμότητας ή πτώσης της οικονομικής δραστηριότητας και του ΑΕΠ είτε σε φάση ανάκαμψης. Οπως χαρακτηριστικά έχουν τονίσει οι εγχώριοι βιομήχανοι, «η πλεονασματική δημοσιονομική διαχείριση αναδεικνύεται ως μια από τις οικονομικές πολιτικές που θα προδιαγράψουν εν πολλοίς τις εξελίξεις τις επόμενες δεκαετίες». Τα πάντα, στην κυριολεξία, υποτάσσονται στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους, για όσο διάστημα τα μονοπώλια και οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα έχουν το «κουμάντο» στην οικονομία και την παραγωγή...

Οι ευθύνες δεν κρύβονται




Οι ευθύνες της κυβέρνησης για τις καταστροφικές πυρκαγιές είναι τεράστιες, όπως και των προηγούμενων κυβερνήσεων, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική τους ήταν και είναι στην ίδια κατεύθυνση: Περικοπές στη χρηματοδότηση, που μεγαλώνουν τις ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό για τη δασοπυρόσβεση, αναδιοργάνωση του προσωπικού στο Πυροσβεστικό Σώμα, που το απογυμνώνει από εργαζόμενους, μείωση των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών και Κλιμακίων, κατεύθυνση για «υποκατάσταση» από εθελοντικές ομάδες δασοπυρόσβεσης, πολιτική εμπορευματοποίησης της γης, που οπλίζει το χέρι των επίδοξων εμπρηστών.
Είναι μία εγκληματική πολιτική, που αφήνει πίσω της αποκαΐδια. Οσο κι αν προσπαθούν να κρύψουν αυτήν την πραγματικότητα, δεν τα καταφέρνουν. Οσο κι αν προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και να κρυφτούν πίσω από άλλα - υπαρκτά ή μη - ζητήματα, η ουσία είναι ότι αφήνουν χωρίς προστασία υποδομές, λαϊκές κατοικίες, δάση και θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, είτε αυτό αφορά τους πυροσβέστες, είτε τους κατοίκους των περιοχών που καίγονται.
Το μέγεθος του προβλήματος έχει περιγραφεί πολλές φορές: Μείωση κονδυλίων που φτάνουν και ξεπερνούν από το 2009 μέχρι σήμερα τα 120 εκατ. ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο. Ανύπαρκτοι δασικοί και αγροτικοί δρόμοι για να μπορέσουν να επιχειρήσουν οι πυροσβέστες, με αποτέλεσμα να χάνουν τη ζωή τους, όπως στην περίπτωση του Ζευγολατιού τον περασμένο Ιούλη.
Επίσης, το 50% των πυροσβεστικών οχημάτων είναι πέραν της 15ετίας και πολλά από αυτά σχεδόν άχρηστα. Αεροπλάνα που παρουσιάζουν βλάβες με το που σηκώνονται για πτήση. «Αποψίλωση» από επιστημονικό προσωπικό που θα βοηθούσε στο συντονισμό. Και, βέβαια, πυροσβέστες να δουλεύουν για 48 και 72 ώρες ασταμάτητα, χωρίς καν ένα μπουκάλι νερό ή λίγο φαγητό.
Την ίδια στιγμή, βέβαια, «φιλοδωρούν» με κίνητρα, ευνοϊκές ρυθμίσεις και φοροαπαλλαγές τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Στην προκειμένη περίπτωση, αρκεί το εξής παράδειγμα: Η πλήρης επάνδρωση των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών των ιδιωτικοποιημένων αεροδρομίων της «Fraport», για τη θωράκιση της κερδοφορίας της, έγινε μέσω της μεγαλύτερης αποδυνάμωσης των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών και Κλιμακίων της χώρας και με εντατικοποίηση της δουλειάς των πυροσβεστών. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Επιχειρήματα όπως ότι «η φωτιά ήταν μεγάλη», «ο αέρας δυνατός», κ.λπ. μπορεί να αποτυπώνουν μια πραγματικότητα ως προς τις δυσκολίες της πυρόσβεσης, χρησιμοποιούνται όμως από την κυβέρνηση ως δικαιολογίες για να κρυφτούν οι ευθύνες.
Θυμίζουμε ότι - όπως είχε αποκαλύψει ο «Ριζοσπάστης» - με αφορμή τις φωτιές στα Κύθηρα και τη Μάνη, η «Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών» είχε προειδοποιήσει από τον περασμένο Μάη για τις ελλείψεις που αφήνουν απροστάτευτη την περιοχή. Ομως, η «δημοσιονομική προσαρμογή» έρχεται σε κόντρα με την κάλυψη λαϊκών αναγκών, όπως είναι η αντιπυρική προστασία, η αντισεισμική και αντιπλημμυρική θωράκιση. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν θεωρεί επιλέξιμα τέτοια έργα και δεν τα χρηματοδοτεί, αφού δεν φέρνουν κέρδη στους επιχειρηματικούς ομίλους!
Απέναντι σ' αυτήν την κατάσταση, είναι επιτακτική ανάγκη να παρθούν τώρα άμεσα μέτρα ουσιαστικής προστασίας των δασών και ενίσχυσης της πυρόσβεσης. Ανάμεσα σε άλλα, να διατεθούν χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη Δασική Υπηρεσία, το Πυροσβεστικό Σώμα και συνολικά για τις υποδομές πυροπροστασίας. Να προσληφθεί το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων στη Δασική Υπηρεσία και το Πυροσβεστικό Σώμα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τεράστιες ελλείψεις. Να μην καταργηθούν Πυροσβεστικά Κλιμάκια και Υπηρεσίες.
Η προστασία των δασών, της γης προϋποθέτει διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, εργατική εξουσία και άλλη οργάνωση της οικονομίας, όπου η γη και τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία και θα υπάρχει επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός, με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Με καθολική συμμετοχή η απεργία στα ξενοδοχεία που οφείλουν δεδουλευμένα

Με καθολική συμμετοχή στην 24ωρη απεργία που προκήρυξε ο Σύνδεσμος Ξενοδοχοϋπαλλήλων Κέρκυρας στα ξενοδοχεία που οφείλουν δεδουλευμένα στους εργαζόμενους, απάντησαν οι εργαζόμενοι στην τακτική της εργοδοσίας του Ομίλου Mayor να τους καθυστερεί την καταβολή των δεδουλευμένων τους και να παραβιάζει την κλαδική ΣΣΕ.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Σταμάτης Πελάης μιλώντας στους εργαζόμενους είπε χαρακτηριστικά:
«Ο Όμιλος Mayor είναι ο μεγαλύτερος στην Κέρκυρα, έχει τις μεγαλύτερες πληρότητες, την μεγαλύτερη διάρκεια λειτουργίας στη\ σεζόν και συνακόλουθα την μεγαλύτερη κερδοφορία.
Είναι όμιλος χωρίς οικονομικά προβλήματα και η καθυστέρηση καταβολής των μισθών αποτελεί στοιχείο της τακτικής τους για να κρατούν τους εργαζόμενους αιχμάλωτους και παράλληλα να μην αφήνουν περιθώριο για την διεκδίκηση της ορθής εφαρμογής της κλαδικής ΣΣΕ.
Η τακτική αυτή των ξενοδόχων είναι παλιά, η οποία επανέρχεται στις μέρες μας με τη στήριξη του κράτους και των θεσμών του αστικού συστήματος. Σ' αυτήν τη λογική εντάσσεται και η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία θεωρεί ότι δεν αποτελεί βλαπτική μεταβολή για τον εργαζόμενο η καθυστέρηση καταβολής των μισθών του. Μια απόφαση που ανετράπη στην Βουλή με τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ.
Η εργατική τάξη έχει μόνο έναν τρόπο να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες δουλειάς, μισθούς αξιοπρέπειας και έγκαιρη καταβολή τους και είναι ο δρόμος του αγώνα με τα ταξικά σωματεία της.
Σήμερα με τον αγώνας σας αποδεικνύετε στον εργοδότη ποιος είναι ο παραγωγός του πλούτου. Σήμερα ο εργοδότης είναι αδύναμος μπροστά σας και καταλαβαίνει ότι χωρίς εσάς δεν μπορεί να λειτουργήσει το ξενοδοχείο. Σήμερα παίρνει ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν μπορεί να παίζει με τον κόπο και τον ιδρώτας σας και ότι είναι υποχρεωμένος να καταβάλλει πλέον έγκαιρα και έγκυρα τους μισθούς».
Οι εργαζόμενοι στη συνέχεια ζήτησαν να προκηρυχθούν νέες απεργιακές κινητοποιήσεις, αφού εκ μέρους της εργοδοσίας δεν υπήρξε καμία κίνηση για καταβολή των αποδοχών.
Έτσι, αποφασίστηκε να προκηρυχθεί στάση εργασίας για την Παρασκευή 18 Αυγούστου κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις τους και συντονίζοντας τον αγώνα τους με τους εργαζόμενους του «La Grotta Verde» που θα απεργήσουν την ίδια μέρα. 

Οι μαθητές που λιποθυμούν από την πείνα να αναλάβουν την δασοπροστασία!

       


Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο γίγαντας αυτός της πολιτικής που χρόνια πολλά άφησε μαζί με το κόμμα του ως κυβέρνηση τα δάση στο έλεος της φωτιάς, για να μην γράψουμε ότι με την δασοκτόνα πολιτική και τους δασοκτόνους νόμους που εφάρμοσε τα παρέδωσε κιόλας στη φωτιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόλμησε να βγει και να μιλήσει για τις πυρκαγιές!
Επειδή όμως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε τίποτα να πει για ουσιαστικά μέτρα, αφού είναι εναντίον των προσλήψεων προσωπικού πυρόσβεσης και Μέσων κατάσβεσης των πυρκαγιών, αφού επίσης είναι κατά της πρόσληψης προσωπικού και Μέσων για την πρόληψη των πυρκαγιών αποφάσισε να ξεστομίσει ένα τρομερό πράγμα!
Τι πρότεινε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;! Πρότεινε να αναλάβουν δράση τα σχολεία για την δασοπροστασία! Τι πρότεινε δηλαδή ο αθεόφοβος;! Πρότεινε να αναλάβουν εθελοντικά οι μαθητές των οποίων τους γονείς έχει εξοντώσει με τα μνημόνια και τους αντιλαϊκούς νόμους, οι μαθητές που θα ζήσουν στα παγκάκια όταν πλειστηριαστεί η κατοικία τους, οι μαθητές που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία εξαιτίας της φτώχειας των γονιών τους στην οποία ο Μητσοτάκης με τους υπόλοιπους αστούς πολιτικούς τους καταδίκασαν, πρότεινε αυτοί οι μαθητές να καθαρίζουν τα δάση για να προλαμβάνονται οι πυρκαγιές!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μαζί με τον αυτοαποκαλούμενο αριστερό πρωθυπουργό έχουν αποφασίσει εάν δεν προλάβουν να μας εξοντώσουν από την πείνα και την ανέχεια να μας εξοντώσουν με τα «πυρότουβλα» που αμολάνε κάθε φορά που ανοίγουν το στόμα τους!!

Ραφαήλ Βασιλειάδης

16 Αυγ 2017

Απίστευτη επιτυχία της Αριστεράς αφού δεν κάηκαν τόσα πολλά όσα το 2009!

        


Ο απίστευτος αυτοπροσδιοριζόμενος αριστερός πρωθυπουργός της απίστευτης αυτοπροσδιοριζόμενης αριστερής κυβέρνησης έκανε μία ακόμη απίστευτη δήλωση αποδεικνύοντας ότι η κατρακύλα και το θράσος αυτών των ανθρώπων, που προσβάλουν κάθε έννοια και αξία της αριστεράς, είναι βαρέλι δίχως πάτο!
Ο θρασύς λοιπόν αυτός άνθρωπος που παριστάνει τον αριστερό πρωθυπουργό και που έγινε πρωθυπουργός κραυγάζοντας ότι θα σκίσει τα μνημόνια και τώρα εκτός του ότι διατηρεί τα παλιά ψηφίζει και νέα μνημόνια το ένα μετά το άλλο, αυτός ο άνθρωπος δήλωσε ότι αποφύγαμε τα χειρότερα αφού το 2009 κάηκαν 150.000 στρέμματα ενώ τώρα κάηκαν μόνο 15.000 στρέμματα, το 2009 δηλαδή ήταν δέκα φορές μεγαλύτερη καταστροφή!
Ο απίστευτος πρωθυπουργός δεν απέφυγε να χρεώσει την καταστροφή στη μορφολογία του εδάφους και τις καιρικές συνθήκες για να πει πως οι άνεμοι έπνεαν πολύ πιο ισχυροί στις πληγείσες περιοχές, λόγω του μικροκλίματος ενώ επιχείρησε να κρύψει τις ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα πυροπροστασίας όπως και τις περικοπές κονδυλίων πίσω από τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των πυροσβεστών για την αντιμετώπιση των εστιών φωτιάς.
Πρώτη φορά αριστερά και τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο τραγικά! Και δεν πρόκειται να σταματήσει αυτή η κατρακύλα πουθενά εάν ο λαός συνεχίσει να ανέχεται την τσαρλατανιά είτε από την αριστερά είτε από οποιαδήποτε άλλη πλευρά!

Ασημάκης

Άπαντα Λένιν

Άπαντα Λένιν

Λένιν_άπαντα

Διαθέσιμη για κατέβασμα η πλήρης 5η έκδοση από τα Άπαντα Λένιν
(55 τόμοι και 2 τόμοι ευρετηρίου)
από το σάιτ του Ροβεσπιέρου σε μορφή pdf

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί την Ελλάδα να καίγεται!

        


Η Ελλάδα κατακάηκε, τα πυροσβεστικά μέσα μηδαμινά και ασυντήρητα, το ανθρώπινο δυναμικό ελάχιστο, ο Ελληνικός λαός γδαρμένος για να πληρώνονται οι τοκογλύφοι και για να επιδοτούνται οι μονοπωλιακοί όμιλοι και η Ευρωπαϊκή Ένωση παρακολουθεί σφυρίζοντας αδιάφορα την Ελλάδα παραδομένη στις φλόγες!
Η Ελλάδα καίγεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και οι υπόλοιποι διεθνείς τοκογλυφικοί οργανισμοί, που τάραξαν τον Ελληνικό λαό στα μνημόνια και στους αντιλαϊκούς νόμους, κοιτούν αδιάφορα την καταστροφή. Η Ελλάδα καίγεται και οι «θεσμοί» που γέμισαν την Ελλάδα, βρωμίζοντας την, με τα κλιμάκιά των τεχνοκρατών που συναποφασίζουν με τις Ελληνικές κυβερνήσεις την αφαίμαξη του Ελληνικού λαού δεν λένε τόσες ημέρες να στείλουν έναν πυροσβέστη, ένα όχημα για να μην αφήσουν την Ελλάδα να καταστραφεί.
Ίσως κάποιοι απαντήσουν ότι η Ελληνική κυβέρνηση ζήτησε αργά την συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Η Ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται σε ανοιχτή επικοινωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα μπορούσε να ζητήσει εξ’ αρχής βοήθεια εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε σκοπό να την δώσει! Τέτοια πρόθεση δεν υπήρχε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε σκοπό να αφήσει την Ελλάδα να καεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μόνο για ν’ αρπάζει από τον Ελληνικό λαό χωρίς να προσφέρει απολύτως τίποτα.
Οι Τούρκοι αλωνίζουν το Αιγαίο και Ευρωπαϊκή Ένωση και Αμερική κάνουν την παλαβή! Η Ελλάδα φλέγεται και Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ σφυρίζουν κλέφτικα! Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε κόλαση και οι αριστεροί της πλάκας μαζί με τα υπόλοιπα συστημικά κόμματα απειλούν ότι έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι κόλαση! Η Ελλάδα παραδόθηκε στις φλόγες και οι καλοί της σύμμαχοι, που πηγαίνουν κι έρχονται προκειμένου να βάλουν χέρι στην τσέπη του Ελληνικού λαού και στην δημόσια περιουσία, έχουν εξαφανιστεί!
Τι τους θέλει λοιπόν τέτοιους συμμάχους ο Ελληνικός λαός;! Τι θα χάσει εάν στείλει στον αγύριστο όλους αυτούς τους τοκογλύφους που του πίνουν το αίμα και τον παραδίδουν στις πυρές;! Γιατί δεν αποφασίζει στα χέρια του να πάρει τις τύχες του και την εξουσία, έξω από τις συμμαχίες των λύκων που του τρώνε τις σάρκες αφήνοντάς τον μισοπεθαμένο στο έλεος της φωτιάς, της αρρώστιας, στο έλεος του Θεού και της Παναγίας;!

Τάκης Φ.

Νότης Περγιάλης: «Τα μονοπάτια στα βουνά υπάρχουν ακόμα. Τα τουφέκια θα βρεθούν…»


Νότης Περγιάλης: «Τα μονοπάτια στα βουνά υπάρχουν ακόμα. Τα τουφέκια θα βρεθούν…»
Σπουδαίος συγγραφέας και στιχουργός, ηθοποιός, σκηνοθέτης, ο Νότης Περγιάλης γεννήθηκε στις 16 του Αυγούστου 1920 στα Ανώγεια Σπάρτης και έφυγε από τη ζωή στις 9 του Νοέμβρη 2009.
Μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμεινε πιστός στις δυο μεγάλες του αγάπες: «Έχω δύο μεγάλες αγάπες. Η μια είναι η λογοτεχνία – μαζί και το θέατρο – και η δεύτερη είναι η θάλασσα. Αγαπώ πολύ τη θάλασσα, το ψάρεμα, τους ανθρώπους της θάλασσας. Η θάλασσα με γοητεύει, είναι ένα στοιχείο με φοβερή κίνηση… Έρχομαι εδώ και συγκεντρώνομαι, γράφω – έχω γράψει πολλά ποιήματα δίπλα στη θάλασσα…» θα πει σε τηλεοπτική συνέντευξη, δίπλα στο κύμα, λίγα μέτρα από το σπίτι του στους Αγίους Θεοδώρους του νομού Κορινθίας, όπου ανέβαζε παραστάσεις με νέους ανθρώπους, με τον ερασιτεχνικό θίασο που ο ίδιος είχε δημιουργήσει.
Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν ευαίσθητο, ευγενικό, γλυκύτατο άνθρωπο. Αυτή την εικόνα αντικρίζουμε και στους κινηματογραφικούς του ρόλους.
Ο Νότης Περγιάλης σπούδασε στο Θεατρικό Σπουδαστήρι του Βασίλη Ρώτα και απ’ το 1949  εργάστηκε ως ηθοποιός και συγγραφέας στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο.
Νότης Περγιάλης και Ηρώ Κυριακάκη στην ταινία “Τα κόκκινα φανάρια”
Ανήσυχος και δραστήριος, συμμετείχε στους λαϊκούς αγώνες και στην πάλη για την ειρήνη, από τις γραμμές του ΚΚΕ, μένοντας συνεπής και πιστός στις αξίες και τα ιδανικά του μέχρι τέλους.
Σε εκδήλωση τιμής και μνήμης που οργάνωσε το Κόμμα του μαθαίνουμε για τη ζωή του:
«(…) από παιδί ακόμα, χρειάστηκε να παλέψει για να τα βγάλει πέρα στη δύσκολη, γεμάτη φτώχεια ζωή της οικογένειάς του στη Λακωνία. Η λαϊκή καταγωγή του, αλλά και στη συνέχεια η εκπαίδευσή του δίπλα στον μεγάλο του δάσκαλο Βασίλη Ρώτα και το Θεατρικό Σπουδαστήριο, στάθηκαν για τον ίδιο σχολείο αγώνα, που του δίδαξαν όχι μόνο θέατρο αλλά και στάση ζωής. Η μαχητικότητα, η πίστη στον αγώνα για τα δίκια του λαού και το υψηλό ήθος, που σταθερά καλλιεργούνταν σ’ αυτό το «καταφύγιο», αλλά και «φυτώριο» ανάπτυξης της ΕΠΟΝ, δεν μπορούσαν παρά να επιδράσουν καταλυτικά στην απόφασή του να ενταχθεί στο ΕΑΜ της Λακωνίας.
Έχοντας επιλέξει το δύσκολο δρόμο του αγώνα, δε συμμετείχε σ’ αυτόν μόνο με τη φυσική παρουσία του. Από νωρίς έβαλε στην υπηρεσία του και την τέχνη του. Έγραφε, σκηνοθετούσε κι έπαιζε δικά του έργα. Μεταξύ των έργων που παρουσίασε η θεατρική ομάδα του «Φιλοπρόοδου Λαϊκού Ομίλου Γαργαλιάνων» (ΦΛΟΓΑ) – στο πλαίσιο του οποίου το ΕΑΜ και η ΕΠΟΝ είχαν συγκροτήσει ορχήστρα, χορωδία, θεατρικές και αθλητικές ομάδες – ήταν και το μονόπρακτο του Νότη Περγιάλη «Από το θάνατο στη ζωή», το οποίο μετά την απελευθέρωση, ανέβηκε ως τρίπρακτο πια, στη Σπάρτη. Κείμενα με την υπογραφή του φιλοξενήθηκαν και στο περιοδικό της ΕΠΟΝ «Νέα Γενιά», μετά την απελευθέρωση.
«Ο λεβέντης» – Στίχοι: Νότης Περγιάλης / Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Μέσα σε δύσκολα χρόνια και καιρούς, με το τέλος του εμφυλίου, ο Νότης Περγιάλης γράφει θεατρικά κείμενα και ποιήματα που απαντούν στη δίψα του φτωχού κόσμου για μια καλύτερη ζωή, συνεργαζόμενος με διάφορους θιάσους ΕΑΜιτών επίσης θιασαρχών. (…)»
Ο Νότης Περγιάλης έλεγε για τη λογοτεχνία: «Η λογοτεχνία είναι κάτι ζωντανό, ολοζώντανο… Ο λογοτέχνης πρέπει να έρχεται σε επαφή με όλους τους ανθρώπους, ιδιαίτερα με απλούς και ειλικρινείς ανθρώπους…». Ήταν πολυγραφότατος. Έγραψε (ενδεικτικά) θεατρικά έργα: «Το κορίτσι με το κορδελάκι», «Χρυσό χάπι» και «Η Αντιγόνη της Κατοχής», «Νυφιάτικο τραγούδι»,  «Αυτό το δέντρο δεν το λέγανε υπομονή» κ.ά., μυθιστορήματα: «Όταν σηκώθηκαν τα δέντρα», «Η καπετάνισσα», «Τα παλληκάρια», διηγήματα: «Το κόκκινο πουλί», ποιήματα: «Ποιητική Συλλογή Νότη Περγιάλη», σενάρια (όπως για την εξαιρετική σειρά «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» – έγραψε το σενάριο μαζί με τον Γεράσιμου Σταύρου –  που αποτελεί την τηλεοπτική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη).
Έχει γράψει τους στίχους του διάσημου τραγουδιού «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι, όπως και για άλλα γνωστά και αγαπημένα τραγούδια: «Ο λεβέντης», «Τι να την κάνω τη χαρά», «Το μπλόκο της Καισαριανής» που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης, του τραγουδιού «Γκρεμισμένα σπίτια» με μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου, «Νυφιάτικο τραγούδι» κ.ά.
Έχει παίξει σε περίπου τριάντα ταινίες: «Το κορίτσι με τα μαύρα», «Ηλέκτρα» (σκην. Μ. Κακογιάννης), «Ελευθέριος Βενιζέλος» (Π. Βούλγαρης), «Ο αστερισμός της Παρθένου» (Γ. Τζαβέλλας), «Τα κόκκινα φανάρια», «Το αίμα βάφτηκε κόκκινο» (Β. Γεωργιάδης) κ.ά. και σε έργα για το ραδιόφωνο.
Ο Νότης Περγιάλης διαβάζει Νίκο Καββαδία
Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Νότη Περγιάλη στον Ριζοσπάστη, τον Γενάρη του 2006,  για την εναντίωσή του απέναντι στο αντικομμουνιστικό μνημόνιο που προωθούνταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση:
«Τα μονοπάτια στα βουνά υπάρχουν ακόμα. Τα τουφέκια θα βρεθούν. Οι κονδυλοφόροι και οι πένες θα δουλέψουν. Εμείς, σα λαός, δε σκύψαμε το κεφάλι και ούτε πρόκειται να το σκύψουμε. Είμαστε λαός που θυμώνει και δεν ξεχνάει. Είναι ακατανόητο τι κατεργάζονται για τους λαούς. Καινούρια αίματα; Καινούριες περιπέτειες και διώξεις; Δε θα περάσουν αυτά.
Υπάρχει τεράστια πείρα στους λαούς. Οι λαοί ξέρουν να αμυνθούν. Υπάρχει ο λόγος που δε σβήστηκε ακόμα ούτε από τα δέντρα, ούτε από τις πολιτείες, ούτε από τα χωριά. Αν έρθει άλλος ένας τρόπος για να καταπιέσουν τους λαούς, δε θα περάσει. Γιατί οι λαοί ξέρουν. Και αν ο σημερινός φόρεσε τα καλά του, δε μας ξεγελάει».

Η αλήθεια είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας πετυχαίνει στόχους

        


Καλά είναι η κριτική στους πολιτικούς αντιπάλους και προπαντός σ’ έναν νέο άνθρωπο όπως ο Αλέξης Τσίπρας να κρατιέται μέσα στα όρια της ευπρέπειας και της αντικειμενικότητας γιατί αλλιώς καταντάει αηδία. Το να κάνεις κριτική στον Τσίπρα είναι θεμιτό, προάγει την δημοκρατία και βοηθάει να πάει μπροστά η κοινωνία. Το να τα βλέπεις όμως όλα στραβά δεν είναι απλά απαράδεκτο, αλλά και άτιμο γιατί μπορεί η Αριστερά να μην έκανε αυτά που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ότι θα κάνει, αλλά με πολύ κόπο και πολλές θυσίες πετυχαίνει αρκετούς στόχους και είναι γελοίο να κάνει κανείς πως δεν το βλέπει.
Μπορεί να έθεσε ο Αλέξης Τσίπρας πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015 στόχους όπως το σκίσιμο των μνημονίων, η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, η αποκατάσταση μισθών και συντάξεων, η προστασία της Λαϊκής Κατοικίας και να μην κατάφερε να τους πετύχει, αλλά οφείλουν όλοι να παραδεχτούν ότι μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015 έθεσε άλλους στόχους τους οποίους πετυχαίνει τον έναν μετά τον άλλον. Οι στόχοι μάλιστα τους οποίους πετυχαίνει είναι πιο δύσκολοι, από τους στόχους τους οποίους δεν κατάφερε να πετύχει, διότι οι στόχοι που πετυχαίνει είναι κινούμενοι. Μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε στόχο να πετύχει τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τους εξαθλιωμένους και άλλες κατηγορίες. Έκτοτε, δείχνοντας πλουραλισμό στα μέσα επίτευξης των στόχων, άλλοτε με ντουφέκι, άλλοτε με τόξο, άλλοτε με τσεκούρι, άλλοτε με μαχαίρι, άλλοτε με αστεράκια των Νίντζα πετυχαίνει πάντοτε τους στόχους του, πολλές φορές μάλιστα εξολοθρεύοντας περισσότερους από αυτούς που είχε θέσει ως στόχο να εξολοθρεύσει! Το ξεπέρασμα των στόχων μαρτυρούν και τα αιματοβαμμένα πρωτογενή πλεονάσματα για τα οποία συνεχώς καμαρώνει ο Αλέξης Τσίπρας και για τα οποία συνεχώς παίρνει συγχαρητήρια από τους «μεγαλοκαρχαρίες» και τους υπαλλήλους τους, που είναι και οι μόνοι αντικειμενικοί αποτιμητές του έργου του!
Με τόσους στόχους που πετυχαίνει ο Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα με ποικιλόμορφους τρόπους, κάποτε θα γίνει ταινία που θα ονομάζεται «Τσίπρας ο εξολοθρευτής»!
Πραγματική έμπνευση το σκίτσο του Βάη από τον σημερινό Ριζοσπάστη, Τρίτη 15 Αυγούστου του σωτήριου αριστερού έτους 2017.

Μενέλαος Καζαντζής

Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ

Με αφορμή το αφιέρωμα της Κατιούσα στα 100 χρόνια της Οχτωβριανής Επανάστασης παρουσιάσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου «Ελευθερίες και δικαιώματα του ατόμου», που είναι ενταγμένο σε σειρά εκδόσεων υπό τον γενικό τίτλο «Γνωριμία με την ΕΣΣΔ». Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο κεφάλαιο (σύντομα θα ακολουθήσει και το τρίτο και τελευταίο).
Καλή ανάγνωση!
Κατιούσα, αφιέρωμα 100 χρόνια Οχτωβριανή Επανάσταση
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
«Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος». Η παλιά αυτή, όπως ο κόσμος, αλήθεια χρησιμοποιείται και τώρα πολύ από τους φιλόσοφους και πολιτικούς στοχαστές των πιο διαφορετικών τάσεων, όταν καταγίνονται με το ζήτημα της ελευθερίας του ατόμου. Κανένα θέμα δεν τραβούσε και δεν τραβάει τέτοια εντατική προσοχή, δεν προκαλεί τόσο έντονες συζητήσεις ανάμεσα στους εκπρόσωπους των κοινωνικών επιστημών, όσο το πρόβλημα άνθρωπος, οι αμοιβαίες σχέσεις του με την κολλεκτίβα, μέ το κράτος.
Η προπαγάνδα αρχίζει στις καπιταλιστικές χώρες να καπηλεύεται το πρόβλημα της ελευθερίας του ατόμου, κυρίως στη διάρκεια κρίσεων, όταν μεγαλώνει ο κίνδυνος κοινωνικής εξέγερσης μέσα σε διάφορες χώρες, που προκαλείται από τη χειροτέρευση της οικονομικής κατάστασης του λαού, από την κρίση, τον πληθωρισμό, την άνοδο των τιμών, την ανεργία, τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών. Τα καπιταλιστικά όργανα ενημέρωσης προσπαθούν να δυσφημήσουν τα επιτεύγματα των λαών του σοσιαλιστικού στρατοπέδου σ’ όλους τους τομείς της ζωής και έτσι να ματαιώσουν τις μαζικές διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις των εργαζομένων για την υπεράσπιση των κοινωνικο – οικονομικών και πολιτικών τους δικαιωμάτων.
Για τις σοσιαλιστικές χώρες, που δε δοκιμάζουν οικονομικούς κλονισμούς, το πρόβλημα της ελευθερίας του ατόμου δεν είναι ζήτημα προπαγανδιστικών χειρισμών, μα αντικείμενο δραστηριότητας για τη δημιουργία και το πλάτεμα των συνθηκών, που δε θα πνίγανε την ελεύθερη θέληση του ανθρώπου, μα θα συμβάλανε στην άνθησή της, θα βοηθούσανε στην ανεμπόδιστη ανάπτυξη των ικανοτήτων του, για τη χρησιμοποίησή τους όσο το δυνατό επωφελέστερα για τον εαυτό του και την κοινωνία.
Οι αυταπάτες της ελευθερίας
Η ελευθερία, σα νόημα, έχει πολλές ερμηνείες. Μα δεν υπάρχει πλήρης και τελικός ορισμός της, που θα αγκάλιαζε την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και ηθική πλευρά της ζωής των ανθρώπων και θα ήταν εξίσου εφαρμόσιμος σέ όλες τις κρατικές μορφές της κοινωνίας.
Σε μια καπιταλιστική χώρα δόθηκε σέ εκατό άτομα, που κατείχαν διάφορες θέσεις στην κοινωνία, η ερώτηση: «Τι εννοείτε με τη λέξη ελευθερία;». Το αποτέλεσμα ήταν ολότελα απροσδόκητο. Στάθηκε αδύνατο να βρεθούν δυο ίδιες απαντήσεις. Ο μισθωτής εννοούσε ελευθερία την απαλλαγή του από το νοίκι που πλήρωνε, ο μικροεπιχειρηματίας την απαλλαγή του από το συναγωνισμό, ο απλός φορολογούμενος να γλυτώσει από τους φόρους, ο φοιτητής από τα χρέη, ο κληρικός από τα αμαρτήματα… Πίσω από όλη αυτή την ποικιλία των απαντήσεων βρίσκεται βασικά ο οικονομικός παράγοντας. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Λευτεριά «από τι;» λευτεριά «για ποιόν;». Αυτές οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις έχουν επίσης κοινωνικό χαραχτήρα. Σύμφωνα με την εύστοχη παρατήρηση του Ανατόλ Φράνς, καθένας είναι λεύτερος να κοιμάται, όπου του αρέσει. Ωστόσο ο πλούσιος προτιμάει να περνάει τη νύχτα του στη βίλλα του, και ο φτωχός, μη έχοντας τι να διαλέξει, αναγκάζεται να βρει καταφύγιο κάτω από μια γέφυρα του Σηκουάνα. Ο Γάλλος δημοσιογράφος Αντρέ Βουρμσέρ, απευθυνόμενος στον άνθρωπο, συμπληρώνει κάπως τον Ανατόλ Φράνς. Γράφει: «Ω, έλεύθερε πολίτη του «ελεύθερου κόσμου»! Κάθε φορά που ακούς κάποιον πολιτικάντη να μιλάει για ελευθερία, ρώτα τον εαυτό σου για ποια ελευθερία πρόκειται… Για λευτεριά και να σε εξαπατούν; Για λευτεριά και να σε εκμεταλλεύονται; Για λευτεριά και να παίρνεις μέρος σε αποικιακούς πολέμους; Για λευτεριά και να είσαι άνεργος; Για λευτεριά να πλουτίζεις σέ βάρος του γείτονα; Για λευτεριά να πλουτίζεις με τη δουλειά σου κείνον που δε δουλεύει;…».
Μπορούμε να ονομάσουμε λεύτερη μια κοινωνία, στην οποία οι άνθρωποι απειλούνται συχνά από πείνα, στην οποία ο άνθρωπος εκμεταλλεύεται τον άνθρωπο, και ένα έθνος το άλλο έθνος, όπου οι τύχες των ανθρώπων εξαρτιούνται από το παιγνίδι ανεξέλεγκτων δυνάμεων — του συναγωνισμού και της αναρχίας τής παραγωγής, που προκαλούν τις κρίσεις, την περιοδική στασιμότητα της οικονομίας, τις αυξήσεις των τιμών, τη μαζική ανεργία;
Όλα αυτά τα στοιχεία της ζωής της κοινωνίας θίγουν με τον πιο άμεσο τρόπο τα συμφέροντα κάθε μέλους της και γεννάνε, όπως λένε οι κοινωνιολόγοι, την αβεβαιότητα για την αυριανή μέρα.
Το αίσθημα της αβεβαιότητας δεν υπάρχει εκεί όπου είναι κατοχυρωμένα και υλοποιούνται στην πράξη τα βασικά δικαιώματα του ατόμου: το δικαίωμα για δουλειά, για μόρφωση, για συνταξιοδότηση λόγω γήρατος και αναπηρίας, για δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Τα δικαιώματα αυτά συνθέτουν τη γερή κοινωνική βάση που δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο της σοσιαλιστικής κοινωνίας να απολαμβάνει όλες τις πολιτικές ελευθερίες.
Το δικαίωμα για δουλειά
Το δικαίωμα αυτό, που από τη φύση του αποτελεί σπουδαιότατη εφαρμογή στην πράξη ανθρώπινης ελευθερίας, θεωρείται από τους σοβιετικούς ανθρώπους σα φυσικό, σαν αυτονόητο δικαίωμα. Το συνήθισαν πια. Και η λέξη «ανεργία» συνδέεται, ολότελα αυθόρμητα, στη σκέψη των σοβιετικών ανθρώπων με τον καπιταλιστικό κόσμο. Το πρόβλημα αυτό έχει κιόλας λυθεί στην ΕΣΣΔ από το 1930 και τώρα και μερικές γενιές σοβιετικών ανθρώπων δεν ξέρουν τίποτα περισσότερο για την ανεργία απ’ όσα μαθαίνουν από τα βιβλία και τον κινηματογράφο. Από τότε, όπως γράφουν συχνά ξένοι συγγραφείς, στη Σοβιετική Ένωση δεν είναι ο άνθρωπος που γυρεύει τη δουλειά, μα η δουλειά τον άνθρωπο. Και ο άνθρωπος διαλέγει τη δουλειά ανάλογα με την ειδικότητά του, το επίπεδο της κατάρτισής του, τις κλίσεις του, σύμφωνα με τα γούστα του και ακόμα με την απόσταση του τόπου εργασίας από το σπίτι του.
Κοινωνικο - οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Δεν υπάρχουν τόποι αγοραπωλησίας εργατικής δύναμης. Στις μεγάλες, όμως πόλεις, όπου υπάρχουν πολλές επιχειρήσεις και παρουσιάζεται μετακίνηση εργατικής δύναμης, υπάρχουν γραφεία για τακτοποίηση των ενδιαφερομένων σε δουλειά. Τα γραφεία αυτά συγκεντρώνουν τις αιτήσεις των οργανώσεων που ζητούν προσωπικό και ενημερώνουν τους ενδιαφερόμενους για τις κενές θέσεις που υπάρχουν, για τις συνθήκες δουλειάς στις διάφορες επιχειρήσεις. Το γραφείο βοηθάει στην εκλογή και όχι στην εξεύρεση της δουλειάς. Απευθυνόμενοι σ’ ένα τέτοιο γραφείο, οι νέοι, λογουχάρη, ενδιαφέρονται για τις δυνατότητες επαγγελματικής τους ανόδου, συνδυασμού της δουλειάς με τη μόρφωσή τους για τις αθλητικές εγκαταστάσεις της επιχείρησης. Τους ενδιαφέρουν όχι μόνο οι συνθήκες δουλειάς, αλλά και οι συνθήκες μέσα στις όποιες θα μπορούν να ικανοποιούν τα πολιτιστικά και πνευματικά τους ενδιαφέροντα. Τους ενήλικους ενδιαφέρει το να η επιχείρηση διαθέτει παιδικό κήπο, κατασκήνωση νέων, σπίτι ανάπαυσης, σανατόριο ανάπαυσης και θεραπείας.
Η εγγύηση του δικαιώματος για δουλειά δεν περιορίζεται μόνο στο να δίνεται δουλειά σε όλους. Η εγγύηση αυτή είναι κατοχυρωμένη με την απαγόρευση απόλυσης από τη δουλειά χωρίς νόμιμη αιτία και χωρίς προηγούμενη συγκατάθεση του συνδικάτου. Και αν η διεύθυνση της επιχείρησης, παρ’ όλα αυτά, απολύσει οποιονδήποτε εργαζόμενο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του συνδικάτου, ο απολυμένος μπορεί να καταφύγει στο δικαστήριο. Και το δικαστήριο δεν εξετάζει, αν υπάρχει αιτία για την απόλυση: αφού δεν υπάρχει συγκατάθεση του συνδικάτου, σημαίνει, πως η απόλυση είναι παράνομη. Όταν ο απολυμένος γυρίσει στη δουλειά του, η επιχείρηση τού πληρώνει το μέσο μισθό για το χρόνο τής αναγκαστικής απουσίας του από τη δουλειά. Για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων, ο νόμος καθορίζει πρόσθετες εγγυήσεις κατά της απόλυσης: δεν επιτρέπεται, λογουχάρη, η απόλυση έγγυας, γυναίκας πού θηλάζει ή έχει παιδιά ηλικίας ως ένα χρόνο.
Σε περίπτωση αριθμητικού περιορισμού του προσωπικού λόγω αναδιοργάνωσης της επιχείρησης, τεχνικού επανεξοπλισμού και άλλων παρόμοιων αιτιών, η διεύθυνση της επιχείρησης υποχρεώνεται από το νόμο να πάρει μέτρα για την τακτοποίηση σε δουλειά των απολυθέντων σε άλλη επιχείρηση, χωρίς κανένα περιορισμό των υλικών τους απολαβών. Αν ο απολυμένος θέλει, μπορεί να τακτοποιηθεί σε δουλειά σε άλλη πόλη. Στην περίπτωση αυτή του καταβάλλονται τα έξοδα για τη μετακίνηση, παίρνει επίδομα για την τακτοποίησή του στο νέο τύπο δουλειάς, του δίνεται κατοικία.
Υπάρχει μια αρκετά μεγάλη κατηγορία ατόμων, την τακτοποίηση των οποίων σε δουλειά αναλαβαίνει το κράτος. Πρόκειται για τους απόφοιτους των πανεπιστημίων, ανωτάτων σχολών, διαφόρων σχολών και τεχνικών σχολείων, σχολών επαγγελματοτεχνικής εκπαίδευσης και άλλων κρατικών εκπαιδευτηρίων. Λίγο πριν τελειώσει μια σχολή, κάθε απόφοιτος ξέρει, που θα δουλεύει. Ανταποκρινόμενη στην επιθυμία των απόφοιτων και παίρνοντας υπόψη τις αιτήσεις διαφόρων επιχειρήσεων για εργαζόμενους ορισμένης ειδικότητας, η επιτροπή κατανομής των απόφοιτων της σχολής δίνει σε κάθε ένα το διορισμό του σε δουλειά.
Ο περιορισμός του προσωπικού, η απόλυση, η εργασιακή τακτοποίηση, είναι ολότελα φυσικές διαδικασίες, συμβαίνουν στη ζωή. Και σε ένα τέτοιο πολύπλοκο και τεράστιο οικονομικό οργανισμό μιας χώρας, όπως είναι η Σοβιετική Ένωση, πρέπει να δείχνεις ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, για τα συμφέροντα και τις ανάγκες του, πρέπει να του εξασφαλίσεις το θεμελιακό δικαίωμα για ελεύθερη δουλειά, που χωρίς αυτή όλα τ’ άλλα δικαιώματα και ελευθερίες χάνουν κάθε νόημα.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Το Σοβιετικό Σύνταγμα όχι μόνο διακηρύσσει, μα και κατοχυρώνει σε κάθε πολίτη τη δυνατότητα να εργάζεται, να αμείβεται ανάλογα με την ειδικότητα και την παραγωγικότητα της δουλειάς του.
Στο μέτρο ανάπτυξης της κοινωνίας, όλο και πιο πλέρια ικανοποιούνται οι υλικές και πνευματικές ανάγκες κάθε μέλους της. Ας φέρουμε ένα μόνο παράδειγμα. Αφού έγινε νόμος του κράτους, το κρατικό σχέδιο ανάπτυξης τής λαϊκής οικονομίας της ΕΣΣΔ για τα χρόνια 1976 – 1980, εγγυάται στο διάστημα της πενταετίας αυτής, μέση αύξηση της αμοιβής της εργασίας κατά 18% για το ένα τρίτο σχεδόν των εργαζομένων: τα 31 εκατομμύρια που εργάζονται στους τομείς της μη υλικής παραγωγής (παιδεία, δημόσια υγεία, εμπόριο, πολιτιστικά, πνευματικά, αθλητικά και άλλα ιδρύματα), θα πάρουν προσαύξηση, στο τέλος του πεντάχρονου αυτού, αρχίζοντας κιόλας από το τρέχον έτος, στην αμοιβή εργασίας τους.
Και αυτό δεν έγινε για μια φορά, δεν είναι το μοναδικό μέτρο παρόμοιου είδους. Στα τελευταία 15 χρόνια η αύξηση της αμοιβής εργασίας σε κρατική κλίμακα αφορούσε πρακτικά όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων. Και αυτό γίνεται με διατήρηση σταθερών των λιανικών τιμών. Το πραγματικό κατακεφαλή εισόδημα των σοβιετικών ανθρώπων διπλασιάστηκε, περίπου, στο διάστημα αυτό.
Εκτός της «καθαρής» χρηματικής προσαύξησης, το 1980 θα αυξηθούν οι δωρεάν υπηρεσίες που παρέχει το κράτος στον πληθυσμό. Θα αποτελέσουν τα 30% περίπου του εισοδήματος της μέσης οικογένειας.
Δικαίωμα για κοινωνική ασφάλιση
Αναλαβαίνοντας μια οποιαδήποτε εργασία σε μια επιχείρηση, το άτομο υποβάλλει στη διοίκηση τις πιο διαφορετικές ερωτήσεις εκτός από μια: αν, δηλ. θα πάρει σύνταξη. Το δικαίωμα αυτό είναι κατοχυρωμένο για κάθε εργάτη, υπάλληλο και κολχόζνικο. Όλες τις δαπάνες για την καταβολή των συντάξεων και των επιδομάτων τις αναλαβαίνει εξ ολοκλήρου το κράτος. Εξάλλου, οι εργαζόμενοι δεν υποβάλλονται σε οποιουδήποτε είδους κρατήσεις, από το εισόδημα και το μεροκάματό τους, για το σκοπό αυτό.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Οι δαπάνες αυτές, καθώς και οι δαπάνες για τι άλλες δωρεάν υπηρεσίες, καλύπτονται από τα κοινωνικά φόντα κατανάλωσης, που σχηματίζονται από τις εισφορές των επιχειρήσεων, οργανισμών και κολχόζ. 13 δισεκατομμύρια το 1950 και σχεδόν 90 δισεκατομμύρια το 1975 είναι η δυναμική ανάπτυξή τους σε διάστημα ενός τετάρτου αιώνα. Στο δέκατο πεντάχρονο (1976 -1980) τα κοινωνικά φόντα κατανάλωσης θα αυξηθούν κατά 30% και το 1980 θα φθάσουν στα 117 δισεκατομμύρια ρούβλια.
Τώρα, πάνω από 45 εκατομμύρια άτομα, ή ένας περίπου στους έξι πολίτες της ΕΣΣΔ, παίρνει από το κράτος σύνταξη ή επίδομα.
Το ποσοστό της σύνταξης στη Σοβιετική Ένωση κυμαίνεται από τα 50% ως τα  100% της προηγούμενης αμοιβής εργασίας των εργατών, υπαλλήλων και των κολχόζνικων. Η αναλογία αυτή επιτρέπει να ικανοποιούνται σε σημαντικό βαθμό, οι συνηθισμένες ανάγκες αυτών που έφθασαν στο τέλος του εργασιακού δρόμου τους.
Η συντάξιμη ηλικία στην ΕΣΣΔ είναι μικρότερη απ’ ό,τι στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες: για τους άντρες είναι τα 60 χρόνια και για τις γυναίκες τα 55, με 25 και 20 χρόνια εργασίας αντιστοίχως. Εκτός από αυτό, οι εργαζόμενοι πολλών κατηγοριών, όπως, λογουχάρη, στα ορυχεία, στη χημική, στη μεταλλουργική βιομηχανία, στις μεταφορές, στη δασική οικονομία και την οικοδόμηση, μπορούν να πάρουν σύνταξη νωρίτερα: οι άντρες στα 55 – 50 χρόνια και οι γυναίκες στα 50 – 45 χρόνια. Η συντάξιμη ηλικία γήρατος μειώθηκε κατά 5 χρόνια για τους ανάπηρους πολέμου, για όσους δούλεψαν πολύν καιρό στον Άπω Βορρά, για τις γυναίκες που χειρίζονται μηχανές ή εργάζονται σε ορισμένες ειδικότητες της υφαντουργίας.
Έτσι έχουν τα πράγματα τώρα. Στα προσεχή χρόνια, σύμφωνα με το σχέδιο του δέκατου πεντάχρονου, θα αρχίσει το παραπέρα πλάτεμα τού προγράμματος κοινωνικών ασφαλίσεων, που σ’ αυτό θα συμπεριλαμβάνονται: αύξηση των πιο μικρών συντάξεων των εργατών, υπαλλήλων και κολχόζνικων, αύξηση των επιδομάτων για εκ γενετής αναπηρία, διεύρυνση διαφόρων επιχορηγήσεων που παρέχονται στην εργαζόμενη μητέρα και μια ολόκληρη σειρά μέτρων, που συνδέονται με τη φροντίδα για εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να δουλεύουν ενεργά ή ολοκλήρωσαν τον, εργασιακό τους δρόμο.
Προσθήκη στην αμοιβή εργασίας
Ο άνθρωπος δε  γεννήθηκε ακόμη και είναι σα να μπαίνει στο σύστημα των κοινωνικών ασφαλίσεων. Η μελλοντική μητέρα παίρνει στη διάρκεια 56 ημερών πριν τη γέννα και 56 μετά τη γέννα, επίδομα, ίσο με την αμοιβή της εργασίας της. Το κράτος αναλαβαίνει όλα τα έξοδα του μαιευτηρίου.
Ο άνθρωπος έφθασε στον τρίτο μήνα της ηλικίας του και ήδη μπορεί να μπει σε βρεφοκομείο και, τον τρίτο χρόνο, στον παιδικό κήπο, όπου οι παιδαγωγοί ασχολούνται με τη φυσική, πνευματική και αισθητική ανατροφή των παιδιών. Κάπου 12 εκατομμύρια παιδιά, δηλ. το ένα τρίτο των παιδιών, ανατρέφονται σε τέτοια ιδρύματα. Εκτός από αυτό, στις αγροτικές περιοχές, στο διάστημα των γεωργικών εργασιών, πάνω από 5 εκατομμύρια παιδιά μένουν στα εποχιακά βρεφοκομεία και παιδικούς κήπους. Οι γονείς πληρώνουν μόνο το ένα πέμπτο των συνολικών δαπανών για τη συντήρηση των παιδιών σ’ αυτά τα ιδρύματα, δηλ. 12 περίπου ρούβλια το μήνα. Τα υπόλοιπα πληρώνει το κράτος.

Οι ανάγκες σε βρεφοκομεία και παιδικούς κήπους αυξάνονται αδιάκοπα. Και το νέο πεντάχρονο προβλέπει να αυξηθεί, ως το 1980, ο αριθμός τέτοιων παιδικών ιδρυμάτων προσχολικής ηλικίας, κατά 2,5 – 2,8 εκατομμ. θέσεις. Αξίζει να αναφέρουμε εδώ, πως η κατασκευή μιας μόνο «θέσης» κοστίζει στο κράτος 1.260 ρούβλια.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Ο άνθρωπος πηγαίνει στο σχολειό. Όταν λέμε, ότι η εκπαίδευση δεν κοστίζει τίποτε, εννοούμε μόνο στην οικογένεια, γιατί κοστίζει αρκετά ακριβά στο κράτος. Για τη χρονιάτικη εκπαίδευση ενός μαθητή ξοδεύονται, κατά μέσο όρο, 150 περίπου ρούβλια, ενός μαθητή τεχνικής σχολής 640 ρούβλια, ενός φοιτητή πανεπιστημίου κάπου 1.000 ρούβλια. Στο σχολικό έτος 1975 – 76 σπούδαζαν σέ διάφορα σχολεία τής ΕΣΣΔ πάνω από 93 εκατομμ. άτομα, δηλ. το ένα τρίτο των πολιτών της χώρας.
Το σχολείο και η οικογένεια δεν μπορούν πάντα να ικανοποιούν όλα τα ενδιαφέροντα και τις κλίσεις των παιδιών. Για να μπορούν τα παιδιά να αναπτύσσουν πιο ολοκληρωμένα τις ικανότητές τους και να βρουν την κλίση τους, δημιουργήθηκε, με τις προσπάθειες και τα μέσα του κράτους, των συνδικάτων και των κολχόζ ένα ολόκληρο δίχτυ εξωσχολικών ιδρυμάτων: 4.403 παλάτια και οίκοι πιονιέρων και μαθητών, 1595 σταθμοί νέων τεχνικών και φυσιοδιφών, 4.938 παιδικά αθλητικά σχολεία, χιλιάδες λέσχες των πιο διαφορετικών κατευθύνσεων. Σ’ όλα αυτά τα παιδικά ιδρύματα εργάζονται έμπειροι παιδαγωγοί, καθηγητές, προπονητές.
Ο άνθρωπος αρρώστησε. Αν χρειαστεί να καλέσει γιατρό ή τις πρώτες βοήθειες στο σπίτι, να κάνει θεραπεία σε εξωτερικά ιατρεία, να μείνει σε νοσοκομείο και να κάμει εγχείρηση, δε θα σκεφθεί ποτέ πόσα θα τού κοστίσουν. Ωστόσο, μόνο η παραμονή του, λογουχάρη, σε νοσοκομείο επί ένα μήνα για θεραπεία θα κοστίσει στο κράτος 240 ρούβλια. Ενώ μια δύσκολη εγχείρηση, μαζί με τη θεραπεία που θα ακολουθήσει, την περιποίηση και τη διατροφή, θα κοστίσει στο κράτος κάπου 2.000 ρούβλια…
Στη χώρα δημιουργήθηκε επίσης ένα τεράστιο δίκτυο σταθμών δωρεάν παροχής ιατρικών συμβουλών, κέντρων προφυλαχτικής ιατρικής και ιατρείων στα παιδικά και σχολικά ιδρύματα, στις επιχειρήσεις και στα κολχόζ. Σκοπός τους είναι να παρακολουθούν την υγεία των ανθρώπων και να προλαβαίνουν τις αρρώστιες.
Υπάρχει ένας ακόμη τομέας για τη φροντίδα του ανθρώπου, που απαιτεί μεγάλα ποσά κρατικών κονδυλίων κάθε χρόνο.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Ο άνθρωπος αναπαύεται. Στη διάθεσή του έχει, δωρεάν, ένα τεράστιο δίκτυ αθλητικών εγκαταστάσεων, οίκων λαϊκής δημιουργίας βιβλιοθηκών και των πιο διαφορετικών λεσχών. Όλ’ αυτά είναι προσιτά στον καθένα. Σκοπός τους είναι: να συμβάλλουν στην ανάπτυξη των πνευματικών και φυσικών ικανοτήτων του ανθρώπου, στην ικανοποίηση των αισθητικών αναγκών του.
Στη Σοβιετική Ένωση υπάρχουν τώρα πάνω από 130.000 ιδρύματα τύπου λέσχης, πάνω από 100.000 κάθε είδους αθλητικά ιδρύματα (3.000 μεγάλα στάδια, 60.000 αθλητικές αίθουσες, 1.200 κλειστές πισίνες, πάνω από 40.000 διάφορα είδη αθλητικών γηπέδων). Πάνω Από 50 εκατομμ., δηλ., το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας ασχολείται με τη φυσική αγωγή. Αυτή είναι μια από τις μορφές εξασφάλισης του δικαιώματος ανάπαυσης, που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα. Το δικαίωμα αυτό εξασφαλίζεται επίσης με τη χορήγηση κάθε χρόνο σ’ όλους τους εργαζόμενους άδειας με πλήρεις αποδοχές, την οποία ο εργαζόμενος μπορεί να περάσει είτε στο  σπίτι, είτε παίρνοντας μέρος σε εκδρομές στη χώρα και στο εξωτερικό, σε οικοτροφείο, σε σπίτι ανάπαυσης ή σε παραθεριστικό θεραπευτήριο.
Σε όλα αυτά τα ιδρύματα οργανωμένης ανάπαυσης και σανατόρια παραθεριστικής θεραπείας, εξυπηρετήθηκαν το 1976, 58 εκατομμ. Άτομα. Ο αριθμός αυτός ξεπερνάει κατά 2,5 φορές εκείνον του 1970. Εκτός από αυτό, 130 εκατομμύρια άτομα πήραν μέρος σε εκδρομές. Τα εισιτήρια για τα σπίτια ανάπαυσης και τα παραθεριστικά θεραπευτήρια πολύ συχνά παρέχονται με έκπτωση         30% ή 50% ή και ολότελα δωρεάν. Αυτό εξαρτάται: από το βαθμό ανάγκης και το ύψος της αμοιβής εργασίας. Και εδώ «η μερίδα του λέοντος, των εξόδων καταβάλλεται από το κράτος.
Ο άνθρωπος και η κοινωνία
Αν αντικρύσουμε το νόημα της ελευθερίας από την αφηρημένη σκοπιά, τότε σαν ο πιο ελεύθερος άνθρωπος, θα πρέπει να νιώθει μάλλον ο Ροβινσόν, που έμεινε ολομόναχος στη φύση.
Ωστόσο, ο άνθρωπος, σύμφωνα με τα λόγια του Αριστοτέλη είναι «ον κοινωνικόν», και ο Ροβινσόν παρατάει με μεγάλη χαρά τη ζωή αυτή, όπως την είχε καλά οργανώσει ζώντας ολομόναχος με τη φύση για να βρεθεί πάλι με τους όμοιους του, παρόλο πού, μ’ αυτές του τις επαφές, έρχεται, θέλοντας και μη, σε ορισμένες αντιθέσεις και συγκρούεται με ξεχωριστά άτομα, με την κολλεκτίβα.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Τέτοιες αντιθέσεις και συγκρούσεις είναι φυσικές, ακόμη και μέσα στην οικογένεια και, πολύ περισσότερο, μέσα στην κολλεκτίβα, γιατί κάθε άνθρωπος μπαίνει σ’ αυτή με τις ηθικές του ιδιομορφίες, τους πόθους και τις δυνατότητές του,  με την πίστη και τα πάθη του. Μπαίνει σε μια κολλεκτίβα, που έχει, κατά κανόνα, τις παραδόσεις της, τους δικούς της κανόνες συμπεριφοράς και μια καθιερωμένη τάξη πραγμάτων.
Η αρμονική ανάπτυξη της κοινωνίας εξαρτάται από τη μια μεριά, από το κατά πόσον τα μέλη της είναι σύμφωνα με την κυριαρχούσα σ’ αυτή νομική τάξη πραγμάτων, δηλ., κατά πόσον αυτή βολεύει τον άνθρωπο, και από την άλλη μεριά, κατά πόσον αυτή η νομική τάξη πραγμάτων εξασφαλίζει τα ποικίλα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των ανθρώπων και, το κυριότερο, κατοχυρώνει τα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες του ανθρώπου.

Γι’ αυτό, εξετάζοντας το πρόβλημα της ελευθερίας για ένα ξεχωριστό άτομο, πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε υπόψη μας το κοινωνικό καθεστώς, που στις συνθήκες του ζει. Γιατί η λογική του, ο τρόπος πού σκέπτεται, οι ηθικές αρχές του και, μάλιστα, οι συνήθειές του διαμορφώνονται κάτω από την επίδραση ορισμένου περιβάλλοντος, ορισμένων συνθηκών ζωής. Για μερικούς, λ.χ., το δικαίωμα να ζουν σε βάρος της δουλειάς άλλων ανθρώπων είναι φυσικό, για άλλους είναι ανήθικο. Για μερικούς, ένας άνθρωπος με σκούρο χρώμα του δέρματος είναι άνθρωπος δεύτερης ποιότητας, για άλλους είναι απαράδεχτο να μπαίνει ένα τέτοιο ζήτημα. Άλλοι λένε: «Η ελευθερία να κάνεις το κακό, δεν είναι ελευθερία;», για άλλους τέτοιο νόημα της ελευθερίας είναι γενικά αδιανόητο. Άλλοι ακολουθούν τον κανόνα: «Αν δε νοιάζεσαι ο ίδιος για τον εαυτό σου, ποιος θα νοιαστεί για σένα;», άλλοι λένε: «Ο ένας για όλους και όλοι για τον καθένα».
Οι τόσο αντιφατικές κρίσεις εκφράζουν τις διαφορές του κοινωνικού καθεστώτος διαφόρων χωρών. Ποιο καθεστώς ταιριάζει περισσότερο στον άνθρωπο, το δείχνει η ιστορία του κοντινού παρελθόντος, όταν το δρόμο του σοσιαλισμού, τον ακολούθησε ένα τεράστιο κομμάτι της ανθρωπότητας. Και η εφαρμογή του σοσιαλισμού και ιδέες του κομμουνισμού προσελκύουν όλο και περισσότερους οπαδούς.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
Ωστόσο, παρόλα αυτά, και στη Σοβιετική Ένωση συμβαίνουν ακόμη καμμιά φορά συγκρούσεις ανάμεσα σε χωριστά άτομα και την κοινωνία. Οι συγκρούσεις αυτές προκαλούνται, διότι μερικοί παραμελούν τις υποχρεώσεις στη δουλειά τους, γατί άλλοι δε θέλουν να συμμορφώνονται στην καθιερωμένη τάξη πραγμάτων, γιατί τρίτοι είναι άπληστοι και καταγίνονται με ρουσφέτια, κερδοσκοπία και άλλες αντικοινωνικές δραστηριότητες.
Ο σοβιετικός τύπος, παίρνοντας αφορμή από τέτοιες παραβάσεις και συγκρούσεις, ασχολείται συχνά με τα φαινόμενα αυτά. Τα δημοσιεύματα του είδους αυτού (αυτά ακριβώς και όχι άλλα) μεταφέρονται κατά κανόνα στις σελίδες τού δυτικού τύπου και, ύστερα από σχετική επεξεργασία, προσφέρονται σαν «εντυπωσιακές ειδήσεις», που ο ολοφάνερος προορισμός τους είναι να δημιουργήσουν διαστρεβλωμένη εικόνα της σοβιετικής ζωής.
Υπάρχουν, επίσης άνθρωποι πού κάτω από την επίδραση διαφόρων παραγόντων, νομίζουν ότι στις χώρες με διαφορετικό κοινωνικό σύστημα θα έχουν περισσότερες δυνατότητες και αγαθά. Ο σοβιετικός νόμος επιτρέπει, σέ πλήρη συμφωνία με τη «Διεθνή Σύμβαση για τα δικαιώματα του πολίτη», σε όσους επιθυμούν, να φύγουν από την ΕΣΣΔ για μόνιμη εγκατάσταση στο εξωτερικό. Όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής του τμήματος θεώρησης διαβατηρίων του Υπουργείου Εσωτερικών της ΕΣΣΔ, συνταγματάρχης Β. Σ. Ομπίντιν, τα 98,4% των αιτήσεων, που υποβλήθηκαν στα 5 τελευταία χρόνια για μετανάστευση, εγκρίθηκαν.
Τα μέτρα της ελευθερίας
«Ο σοσιαλισμός — γράφει ο γνωστός σοβιετικός νομικός Γ. Σαχναζάροφ — δεν εξασφαλίζει ακόμη την ελευθερία του ατόμου στη μορφή εκείνη, που αποκτάει στον πλήρη κομμουνισμό, μα αντιπροσωπεύει μόνο το δρόμο που οδηγεί σ’ αυτή. Σ’ όλο το διάστημα του δρόμου αυτού, η κοινωνία λύνει το διπλό αλλ’ ενιαίο πρόβλημα, του όποιου η αρνητική πλευρά συνίσταται στην εξάλειψη της «κηλίδας του παρελθόντος» και η θετική στη δημιουργία συνθηκών για ολόπλευρη ανάπτυξη και για χρησιμοποίηση από τον άνθρωπο των ικανοτήτων του». Και αν λοιπόν εδώ πού ακριβώς οι αντικομουνιστές ανακατεύουν τις αρχές του κομμουνιστικού μέλλοντος με τις αρχές της σοσιαλιστικής πραγματικότητας.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
«Είναι παραδοξολογία, μα γεγονός — παρατηρεί σχετικά ο σοβιετικός ακαδημαϊκός Γκ. Αρμπάτοφ — ότι η αντικομουνιστική προπαγάνδα διεξάγεται καμμιά φορά με τέτοιο τρόπο, που οι ακροβολιστές της κριτικάρουν τον κομμουνισμό όχι τόσο γιατί είναι κομμουνισμός, όσο γιατί δεν είναι ακόμη αρκετά «κομμουνιστικός», δεν πραγματοποίησε ακόμη ολότελα τα ιδανικά και τους σκοπούς του».
Έχουμε κιόλας υπογραμμίσει ότι οι αμοιβαίες σχέσεις του ατόμου και του κράτους αποτελούν ένα από τα πιο πολύπλοκα προβλήματα των κοινωνικών επιστημών. Όχι λιγότερο πολύπλοκο είναι το πρόβλημα να καθοριστεί το μέτρο της ατομικής ελευθερίας στα πλαίσια του ενός ή του άλλου κράτους, που θέλοντας και μη περιορίζει την ελευθερία του ατόμου. Ο βαθμός αυτού του περιορισμού στο σοσιαλισμό ελαττώνεται, όσο αυτός αναπτύσσεται και προωθείται η κοινωνία πηρός τον κομμουνισμό.
Το Σοβιετικό κράτος προστατεύει τους πολίτες του από τα εγκληματικά και άλλα αντικοινωνικά στοιχεία. Καταστέλλει επίσης τη δραστηριότητα που αποβλέπει στην υπονόμευση του σοσιαλιστικού καθεστώτος. Πρόκειται κυρίως για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου, όπως η κατασκοπεία ή η παράδοση μυστικών πληροφοριών σέ ξένη δύναμη, η οργάνωση συνωμοσιών κατά της εξουσίας, η άρνηση εκτέλεσης στρατιωτικής θητείας και εκπλήρωσης των άλλων υποχρεώσεων του πολίτη, η εχθρική προπαγάνδα, που αποβλέπει στην κατάλυση του καθεστώτος, το προμελετημένο σαμποτάρισμα αποφάσεων και διατάξεων κρατικών οργάνων κλπ. Εδώ περιλαμβάνονται επίσης η απαγορευμένη από το νόμο προπαγάνδα του ρατσισμού, του σωβινισμού και της εθνικής διχόνοιας, η προπαγάνδα του μιλιταρισμού και του πολέμου, η διάδοση της πορνογραφίας και των ναρκωτικών.
Οι τέτοιοι περιορισμοί δεν είναι καθόλου καταπιεστικοί για τα μέλη της κοινωνίας. Οι απαιτήσεις αυτές δε θεωρούνται από τη συνείδηση των σοβιετικών ανθρώπων σαν περιορισμός της ατομικής ελευθερίας, όπως, λ.χ., δεν περιορίζει την ελευθερία ή απαίτηση να τηρούνται οι κανόνες της οδικής κυκλοφορίας ή οι στοιχειώδεις κανόνες συμπεριφοράς σε δημόσιους χώρους. Όλα τα μέλη της κοινωνίας δέχονται στην πράξη τους περιορισμούς αυτούς, γιατί τους εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να ζουν και να εργάζονται ήσυχα.
Κοινωνικο – οικονομικά δικαιώματα και ελευθερίες στην ΕΣΣΔ
«Οι αντίπαλοί μας θα ήθελαν να έβρισκαν έστω και ελάχιστες δυνάμεις — είπε στο 16ο συνέδριο των σοβιετικών συνδικάτων ο Λ. I. Μπρέζνιεφ — που να στρέφονται κατά του σοσιαλισμού μέσα στις χώρες μας. Και μια που τέτοιες δυνάμεις δεν υπάρχουν, γιατί στη σοσιαλιστική κοινωνία δεν υπάρχουν ούτε καταπιεζόμενες και εκμεταλλευόμενες τάξεις, ούτε καταπιεζόμενες και εκμεταλλευόμενες εθνότητες, εφευρίσκουν κάποιο υποκατάστατο, δημιουργούν, μέσω κάποιας ψευτο – διαφήμισης, την επίφαση «εσωτερικής αντιπολίτευσης» στις σοσιαλιστικές χώρες. Και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο οργανώνεται ο θόρυβος για τους δήθεν «διαφωνούντες», η κραυγή σέ όλο τον κόσμο για «παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου» στις χώρες του σοσιαλισμού.
Τι μπορούμε να πούμε σχετικά μ’ αυτά; Στον τόπο μας δεν απαγορεύεται «να σκέπτεσαι διαφορετικά» από την πλειοψηφία, να εκτιμάς με κριτικό πνεύμα τις διάφορες πλευρές της κοινωνικής ζωής. Για  τους συντρόφους που κάνουν θεμελιωμένη κριτική, προσπαθώντας να βοηθήσουν στην υπόθεση, έχουμε τη γνώμη ότι είναι καλοπροαίρετοι κριτικοί και τους εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας. Όσοι κάνουν λαθεμένη κριτική, τους θεωρούμε παραπλανηθέντες.
Άλλο ζήτημα, όταν μερικοί, που αποκόπηκαν από την κοινωνία μας, αντιστρατεύονται ενεργά το σοσιαλιστικό καθεστώς, ακολουθούν το δρόμο της αντισοβιετικής δραστηριότητας, παραβιάζουν τους νόμους και, μη έχοντας στήριγμα μέσα στη χώρα, ζητάνε υποστήριξη στο εξωτερικό, στα ιμπεριαλιστικά υπονομευτικά προπαγανδιστικά και κατασκοπευτικά — κέντρα. Ο λαός μας απαιτεί να συμπεριφερόμαστε σε τέτοιους, ας μου επιτραπεί ο χαρακτηρισμός, παράγοντες, σαν σε αντίπαλους του σοσιαλισμού, που στρέφονται κατά της πατρίδας τους, σα σε συνεργάτες, αν όχι σα σε πράκτορες, του ιμπεριαλισμού. Φυσικά, παίρνουμε και θα παίρνουμε εναντίον τους μέτρα, που προβλέπουν οι νόμοι μας.
Και εδώ, ας μη μας παρεξηγήσει κανένας: η υπεράσπιση των δικαιωμάτων, των ελευθεριών και της ασφάλειας 260 εκατομμυρίων σοβιετικών ανθρώπων από τη δράση παρόμοιων εξωμοτών, δεν είναι μόνο δικαίωμά μας, μα και ιερό καθήκον μας. Καθήκον στο λαό, που πριν 60 χρόνια μπήκε, κάτω από την καθοδήγηση του κόμματος του Λένιν, στο δρόμο οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Καθήκον υπέρ του λαού, που, υπερασπίζοντας τη σοσιαλιστική Πατρίδα, το δικαίωμά του να ζει με τον δικό του τρόπο, έδωσε 20 εκατομμύρια ζωές θυσία στο μεγάλο πόλεμο ενάντια στους φασίστες επιδρομείς, για την ελευθερία και τα δικαιώματα, ακριβώς, των λαών, και που δε θα λοξοδρομήσει ποτέ από το δρόμο του».
(Συνεχίζεται…)
Δείτε εδώ το πρώτο μέρος
Δείτε εδώ όλες τις αναρτήσεις του Αφιερώματος της Κατιούσα στην Οχτωβριανή Επανάσταση

15 Αυγ 2017

Η «Αριστερά» δεν θα μας κάνει «Σοβιετία» αλλά θα μας κάνει Σαουδική Αραβία!

       


Πρώτη φορά «Αριστερά» και ακόμα έχουμε να δούμε πολλά! Μόλις πριν από λίγο «πολεμική» ανταπόκριση μεγάλου τηλεοπτικού καναλιού από τα μέτωπα της φωτιάς. Ανάμεσα στα άλλα που αναμετέδωσε, σημαντικό κομμάτι κατέλαβε το ρεπορτάζ για τους κατοίκους των περιοχών που πλήττονται από την φωτιά, οι οποίοι γεμάτοι κατάνυξη κατέκλισαν σήμερα τις εκκλησίες και με δάκρυα στα μάτια παρακαλούσαν την Παναγία να σταματήσει την φωτιά την ημέρα της γιορτής της!
Πρώτη φορά «Αριστερά» και αφού δεν υπάρχουν επαρκή σύγχρονα Μέσα για την κατάσβεση της φωτιάς, αφού τα απαρχαιωμένα Μέσα κατάσβεσης δεν συντηρούνται σωστά ή δεν συντηρούνται καθόλου, αφού δεν υπάρχει επαρκές ανθρώπινο δυναμικό και όλα αυτά αφενός γιατί λόγω των ασκούμενων αντιλαϊκών πολιτικών τα χρήματα πηγαίνουν στους μονοπωλιακούς ομίλους και όχι στην υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, της χλωρίδας και της πανίδας και γιατί αφετέρου η γη είναι εμπόρευμα στον καπιταλισμό και πρέπει να αρπαγεί για να οικοπεδοποιηθεί, ο κόσμος δεν έχει να περιμένει τίποτε από την πρώτη Αριστερή κυβέρνηση κι έτσι στρέφεται εκ του συστάδην στην Παναγία, στον Θεό και στους Αγίους!
Όσοι λένε ότι αυτή η Αριστερά σπρώχνει τον κόσμο στην αθεΐα είναι κοινοί συκοφάντες, αφού αυτή η κυβέρνηση κάνει ότι περνά από το χέρι της ώστε να ρίξει όλο και περισσότερο κόσμο στα γόνατα για να παρακαλάει να τον γλιτώσει η Παναγία από τις φωτιές, από τις αρρώστιες, από την εξαθλίωση, από τον εξανδραποδισμό! Αυτή η κυβέρνηση που ήρθε παριστάνοντας την «Αριστερή», κάνοντας πολλούς αφελείς να πιστεύουν ότι θα κάνει την χώρα «Σοβιετία», βρίσκεται ένα μόλις βήμα από το να κάνει την χώρα Σαουδική Αραβία!
Το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε σε μια τέτοια Αριστερά είναι του χρόνου τέτοιον καιρό να τα καταφέρει έτσι ώστε να μη βρίσκεται κανένας σε βουνά και παραλίες παρά να βρίσκονται όλοι στις εκκλησίες γονυπετείς και να παρακαλούν για την σωτηρία τους από την Αριστερά που ήρθε κομίζοντας την ελπίδα και μοιράζοντας υποσχέσεις οι οποίες όμως ήταν ποτισμένες με πανούκλα!

Ραφαήλ Βασιλειάδης

Άμαχοι και παιδιά θύματα των αμερικανικών βομβαρδισμών στη Ράκα

Συνολικά  59 άμαχους νεκρούς , ανάμεσά τους 21 παιδιά, άφησαν πίσω τους οι βομβαρδισμοί των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε συνοικίες τη...

TOP READ